pazartesi bi’ şekilde geçiyor, çarşambayı hafta ortası, perşembeyi
yarın cuma diye atlatıyoruz; cuma zaten cuma ama salı…
salı gerçekten neden orada?
ne başlangıç, ne son… ne motivasyon veriyor, ne umut… Arada sıkışmış, açıklaması zor, savunması olmayan o tuhaf gün