İnsan birine gönül rahatlığıyla sığındığında, onun kendini inciteceğine hiç ihtimal vermiyor;
çünkü insan, sığınağı olan çatının üzerine çökeceğini hiçbir zaman düşünmüyor.
Aşkı bir duygu sanıyorsun. Değil. Aşk, evrenin senin egonu parçalamak için kullandığı en eski suikast silahıdır. Dünyada herkes aşkı bir birleşme, bir çoğalma sanır. Oysa aşk bizatihi ölümdür. Psikoloji kliniklerinde ayrılık acısı çekenlerin beyin taramalarına bak. Bedensel bir ölüm veya yas süreciyle tamamen aynı bölgeler aydınlanır. Çünkü âşık olduğunda sen, eski sen olmaktan çıkarsın. Tasavvuf bunu "ölmeden önce ölmek" olarak tanımlar; varlığın "mutlak olan"da yok olması, yani fenâ makamı. Astroloji haritalarında Aslan egonun ve ilk aşkın, Akrep ise ölümün ve karanlık dönüşümün temsilidir. İkisi gizli bir aksla birbirine sıkıca bağlıdır. 8. ev hem ölümü, hem de en derin bağları, cinselliği ve tutkuyu yönetir. Hepsi de aynı kaynaktan beslenir: Dönüşüm. Hermetik yasalarda simyacılar buna Solve et Coagula der. Yeni bir şeyin doğması için önce o katı formun, yani egonun çözülüp yok olması gerekir.
Ölüm fiziksel bedeninin sınırlarını bitirir, aşk ise zihninin ve egonun sınırlarını. Bu yüzden ayrılık acısı dediğin şey uzatılmış bir ölüm simülasyonudur. Psikoloji bunu "ego ölümü" diye süsler ama o, binlerce yıllık ezoterik bir gerçeğin modern kılıfıdır. Zihnin hayatta kalmaya, formunu korumaya çalışırken, ruhun şiddetle yok olmayı arzular.
Yani birine âşık olduğunda beynindeki kimyasallar sadece bir illüzyondur; kaynağa dönme ve parçalanma isteğidir. Kendi varlığını bir başkasının varlığında erittiğinde, kendi egonu öldürürsün. Bu yüzden aşk ve ölüm aynı frekansın farklı oktavlarıdır. Biri bedeni toprağa verir, diğeri benliği. Ve o benlik bir kez öldüğünde, onu geri çağıramazsın. Mevzunun sadece romantik bir kılıfa sokulup pazarlanması da kasıtlı. Gerçeği bilseydin, âşık olmaktan ölümden korktuğun kadar korkardın. Uğruna her şeyi fedâ ettiğin o büyük aşkın, aslında kendi eceline yürümek anlamına geldiğini anlardın.
Koç Dolunayı
Bazen her şeyini anlattığın bir duvarı “evin” sanarsın.
İçini açtıkça, güvendikçe, sanki karşıda bir yürek varmış gibi… Ama aslında karşında sadece sessizlik büyür. Koç Dolunayı tam da bunu gösterir: Ne kadar içten olduysan, o kadar kırıldın; ne kadar güvendin, o kadar yaralandın.
Bu Dolunay öfkeyi görünür kılar ama öfke düşman değil; hayal kırıklığının çıplak adıdır. Sana “kendine dön” der, “yolunu başkasının sessizliğine değil, kendi sesine bağla.”
Bazen en büyük hayal kırıklığı, seni en güçlü hâline götürür. Çünkü bir duvara çarpınca, aslında yolun duvarın bittiği yerde yeniden başlar.
Bugün hissettiğin kırgınlık, yarın kendi evini kurma gücüne dönüşecek. Başkasının suskunluğu değil, kendi sesin sana ev olacak.
Koç Dolunayı fısıldıyor: Artık geri dön, kendine. Öfkeni yak, ama yıkmak için değil; yolunu aydınlatmak için.
Koç, Terazi, Oğlak, Yengeç
#güneştutulması
Kendi varlığını seçmek, sevdiğin insanları reddetmek ya da onlara sırt çevirmek anlamına gelmez; aksine, onlarla daha gerçek, daha sağlıklı bir bağ kurmanın temelini atar. Çünkü kendini seçtiğinde, aslında onlara sahici ve bütün bir hâlini sunarsın; kırgın, bastırılmış, yarım kalmış bir gölgeyle değil, özgür ve dengeli bir kalple ilişki kurarsın. Bu seçim, bencillik değil; kendi merkezinde köklenerek sevgini daha bilinçli ve derin bir şekilde paylaşabilme gücüdür. Unutma, kendini yok sayarak kimseye ışık olamazsın; ama kendi varlığını onurlandırarak hem kendine hem de sevdiklerine gerçek şefkati sunabilirsin..
Evrenin frekansı değişti.
Bu satıra denk gelen herkes, görünmeyen bir çizgide hizalanıyor.
🌀 Aşk, para ve kader… aynı anda bir noktaya odaklandı.
Bu an tesadüf değil.
Görüp geçen bile etkilenir; ama bazıları var ki…
Tüm kapılar onlara açılacak.
Bir şey başlıyor.
Ve sen, bu frekansa denk gelenlerdensin.
Paylaşan, zinciri tamamlar.
Egzama üst dudağımda da çıktı ve kaşınıyor, dişimle kaşıyorum o haşin kaşıma da resmen botox etkisi yaptıı,şişti baya sjsjjsjs gülsem mi ağlasam mı yaa 😅😅