دو ماه تمام جنگیدم؛
با خستگی، بیخوابی و حجم بیپایان درسها…
و امروز،
به وقتِ آخرین امتحان کتبی دانشگاه.
پایانِ روزهای تئوری،
آغازِ مسیر کارآموزی.
از اینجا به بعد، درسها را کنار تخت بیمار میخونم…
از ساعت چهار صبح تا الان بیدارم که برا امتحان فردا درس بخونم امدم دو دقیقه کپ مرگ بزارم
صدا انفجار امد، من ریدم سر درت خاورمیانه من ریدم سر درت وزارت بهداشت
اینکه تو قرن بیستویکم هنوز «دهاتی» رو بهعنوان فحش و تحقیر به کار میبرید، بیشتر از هر چیزی نشون میده مشکل از محل زندگی نیست؛ از طرز فکره. راستش نگران آیندهتون میشم. با این ذهنیت چطور قراره تو دنیای امروز زندگی کنید؟