زندهیاد مانوک خدابخشیان پیشبینی کرده بود دو روز بعد از صلح بین ایران و آمریکا قرار میشه قالیباف بره برای امضای توافق و بازی ایران و نیوزیلند 2-2 مساوی میشه و دو گل ایران رو رضاییان و محبی میزنند و درصد مالکیت توپ برای ایران 48 و برای نیوزیلند 52 درصده.
چه بینشی داشتی عمو مانوک.
هر آنچه شده و نشده؛ به هر حال امروز ما اینجاییم و جمهوری اسلامی هم همان جا که بود! (چه تلخ).
حالا باید چه کرد؟ پروژهی نیروهای سیاسی چیست؟
به نظرم پروژهی نیروهای سیاسی قبل از هر چیزِ دیگر باید زیستپذیر کردنِ فضای عمومی باشد؛ خیلی مهم است که نیروهای مترقی که زیر فشارِ فحاشان و حملهوران، گوشهی سکوت برگزیدهاند به سپهر عمومی بازگردند، سخن بگویند، فکر و محتوا تولید کنند، اثر بگذارند و به ساختنِ آلترناتیوهای رهاییبخش یاری رسانند؛ رهایی همراه با مسئولیت!
محتوای مبارزهی مدنی را باید از انواع آلودگیها، توهمها، جوگیریها، شتابزدگیها، دروغها، شخصپرستی، مستندهای «من و تو»یی، آرزواندیشیها و نوستالژیها شُست.
باید عاملیت و اقتدار را به جامعه بازگرداند و این کارِ نیروهای مترقی و مدنی است و بس! آنها که با #آگاهی و حتا با «کتاب خواندن» سر دشمنی دارند، کاری از پیش نبرده و نمیبرند!
انقلابُ نیازمندِ رهایی است، نه تصاحب!
وای خدا. فکر کنید مثلا به مادر بزرگ من جلوی نوه هاش یه همچین حرفی بزنن.
چقدر شماها کثیفید! شماها مال کدوم طبقه زباله اجتماعی هستید؟ ما چرا تو ایران مشابه شما رو تو زندگی روزمره اصلا ندیده بودیم؟
من از سلطنت طلبها به اندازه ارزشیها متنفرم. هیچ چیز این دو تا فرقه ی مردم آزار رو از هم جدا نمیکنه به غیر از پرچم و رهبرشون. انگار که به خوک ماتیک بمالی.
حالا میریم دور هم یه فوتبالی میبینیم یکم عشق و حال میکنیم، یه پرچم شیر و خورشید هم میبریم، درسته شاید کسی ندونه منظورمون مخالفت با ج.ا هست ولی خب عیب نداره، تهشم میاییم میگم با ج.ا مبارزه کردیم و به هر فعال مدنی داخل ایران هم فحش میدیم و میگیم اخوند با این کارا نمیره.