تا ساعتی دیگر، پیام تصویری شاهزاده رضا پهلوی خطاب به ملت ایران منتشر میشود.
این پیام را از حسابهای رسمی شاهزاده رضا پهلوی، تلویزیون انقلاب ملی ایران و دیگر رسانههای فارسیزبان میتوانید تماشا کنید.
سکینه دهقانی، مادر زندانی سیاسی محمود مهرابی، چشمانتظار چشم از جهان فرو بست، در حالی که یک فرزندش سالهاست در زندانهای جمهوری اسلامی اسیر است و فرزند دیگرش در تبعید.
او نمونهای از هزاران تن از مادران و پدران بیگناهی است که به واسطه آزادیخواهی و میهندوستی فرزندانشان، دهههاست توسط رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی تحت شکنجه قرار دارند.
ضمن همدلی با خانواده مهرابی، یادآوری میکنیم که روز عدالت فرا خواهد رسید و عاملان و آمران جنایات این رژیم در پیشگاه دادگاه عادل پاسخگو خواهند شد.
از هممیهنان گرامی نیز میخواهیم خانوادههای دادخواه و نزدیکان زندانیان سیاسی را تنها نگذارند. همبستگی راز پیروزی ما است و نور بر تاریکی پیروز است.
اگر انقلاب ۵۷ نبود؛ ایران امروز کجا ایستاده بود؟
سال ۱۳۵۶ است.
روزنامه اطلاعات چهار صفحه به آغاز هجدهمین سال زندگی شاهزاده رضا پهلوی اختصاص داده است.
ولیعهد ۱۷ ساله ایران در کنار آریامهر فقید برای آیندهای آماده میشود که نامش تمدن بزرگ است.
حالا تصور کنید انقلاب ۵۷ اتفاق نیفتاده بود. ولیعهد جوان از همان سالها زیر نظر پدرش مسئولیت میگرفت، تجربه حکومتداری میآموخت و سرانجام پادشاه ایران میشد.
بیایید تقویم آن ایران را ورق بزنیم.
۱۳۶۶؛ به جای جنگ، سازندگی
ایران هشت سال درگیر جنگ و ویرانی نشده بود. خرمشهر بندر تجارت بود، نه شهری زخمی از جنگ. آبادان پالایشگاههای توسعهیافته داشت، نه خاطره بمباران.
منابع کشور به جای جبهههای جنگ، صرف صنعت، دانشگاه و زیرساخت میشد.
ولیعهد ۲۷ ساله نیز یک دهه تجربه در مسئولیتهای ملی اندوخته بود.
۱۳۷۶؛ به جای انزوا، قدرت اقتصادی
تهران میتوانست مرکز سرمایهگذاری بینالمللی باشد. ایران قطب صنعت، انرژی و تجارت منطقه شده بود.
جوانان ایرانی به جای جستوجوی آینده در غربت، در کشور خود فرصت پیشرفت داشتند.
شاهزاده رضا پهلوی در ۳۷ سالگی میتوانست در مقام پادشاه، ادامهدهنده مسیر تمدن بزرگ باشد.
۱۳۸۶؛ به جای تحریم، صادرات فناوری
در تاریخ واقعی، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامههای تحریمی علیه جمهوری اسلامی تصویب میکرد.
اما در آن ایران، رقابت بر سر سانتریفیوژ و تحریم نبود؛ بر سر تولید هواپیما، خودرو، فناوری دیجیتال و فتح بازارهای جهانی بود.
ایران به جای تلاش برای باز کردن حسابهای بانکی مسدودشده، میتوانست برای گسترش صادرات صنعتی خود مذاکره کند.
۱۳۹۶؛ به جای برجام، قراردادهای جهانی
در تاریخ واقعی، سرنوشت اقتصاد ایران به برجام، تحریم و تصمیم قدرتهای خارجی گره خورده بود.
اما در آن ایران، آرزوی مردم حفظ برجام نبود. دیپلماتهای ایرانی میتوانستند برای صادرات فناوری، جذب سرمایه و گسترش تجارت جهانی مذاکره کنند.
مذاکره نه برای رهایی از بحران، بلکه برای گسترش قدرت اقتصادی ایران بود.
۱۴۰۶؛ آیندهای که هنوز میتوان ساخت
سال آینده، شاهزاده رضا پهلوی ۶۷ ساله میشود.
در آن تاریخ نانوشته، میتوانست پادشاه کشوری باشد که نیم قرن مسیر تمدن بزرگ را ادامه داده است.
اما تاریخ مسیر دیگری رفت.
ایران نه به آن جایگاه صنعتی رسید، نه به آن شکوفایی اقتصادی و نه به افقی که محمدرضاشاه فقید برای آن ترسیم کرده بود.
با این همه، آینده هنوز نوشته نشده است.
سال ۱۴۰۶ میتواند به جای ادامه حسرت گذشته، آغاز فصلی تازه باشد. فصلی برای بازسازی اقتصاد، احیای نهادها، بازگرداندن سرمایه و جبران دههها عقبماندگی.
راه آسان نخواهد بود. ویرانی چند دهه را نمیتوان در چند ماه جبران کرد. اما ایران هنوز منابع، استعدادها و سرمایه انسانی لازم برای ساختن آیندهای بزرگ را دارد.
حالا دوباره به همان چهار صفحه روزنامه اطلاعات در سال ۱۳۵۶ نگاه کنیم.
به ولیعهد جوانی که میتوانست در کنار پدرش، از همان سالها در هدایت آینده ایران نقش داشته باشد.
انقلاب ۵۷ فرصت ادامه یک مسیر تاریخی را گرفت، اما آینده را نمیتوان برای همیشه از یک ملت گرفت.
شاید نتوان پنجاه سال ازدسترفته را بازگرداند، اما میتوان پنجاه سال آینده را ساخت.
تمدن بزرگ، آرزویی بود که آریامهر فقید برای ایران داشت. آرزویی که هنوز میتواند الهامبخش فردای ایران باشد.
سال ۱۴۰۶ هنوز از راه نرسیده است.
این بار به جای حسرت آنچه میتوانستیم باشیم، میتوانیم با امید و تلاش برای آنچه هنوز میتوانیم بشویم، قدم برداریم.
#ایران_را_پس_میگیریم
#انقلاب_شیر_و_خورشید
#انقلاب_دوم_شاه_و_مردم
امروز زادروز شاهدخت اشرف پهلوی نیز هست. زنی قوی، جسور، زیبا، و آوانگارد که در فضای سنتی و مردسالار آن روزگار هدف حقیرانهترین و بیشرمانهترین کمپینهای دروغپراکنی جماعت پنجاهوهفتی بود.
یادش گرامی.
🇮🇱سلام من میدونم اگر از اسرائیل حمایت کنم رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی به من حکم اعدام میده
من اعدام رو به جون میخرم و از اسرائیل حمایت میکنم
از شهر اصفهان به ملت عزیز اسرائیل به نتانیاهو رای بدین 🇮🇱🫂🇮🇷
@netanyahu
Israelische Freunde:
Ihr habt die Wahl – doch vertraut euer Land jemandem an, der sein eigenes Leben – sowie das Leben seiner Familie – für diese Nation geopfert hat. Bibi kämpft für Israel.
#votebibi
The nation of Iran 🇮🇷💜🇮🇱 Bibi @Netanyahu 🥰
Iranians risked their lives naming streets after Bibi, intending to keep that way once Iran is free, since he is the figure who, 2,500 years later, returns the favor to Cyrus the Great from the people of Israel
I'm only going to write this from the Iranian perspective, as I can't speak for Israelis:
Countless Iranians inside and outside Iran risked everything - safety, lives, and wellbeing - to support Israel in its wars against the islamic regime. Iranians have put everything on the line because Netanyahu declared he will bring the regime down.
If after tomorrow Israel's (hopefully not) new leadership suddenly pulls back and disregards all these sacrifices, this election will be regarded as a massive betrayal by so many Iranians.
Whether you find this unfair or not as an Israeli, I am simply being real with you.
Please do not let Eisenkot win.
Let Bibi finish the fight.
We Iranians support Netanyahu because he alone stood against the terrorism in the region—the terrifying groups that had plunged the Middle East into darkness. But the work is not yet finished.
The Iranian regime, which is the comprehensive supporter of these terrorist groups, is still alive, and dealing with this regime must be completed by Netanyahu, with the support of Trump and the Iranian people.
Vote for Netanyahu and wish for peace and calm for Israel, the region, and Iran.
@netanyahu