荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎

𝙽𝚘 𝚐𝚘𝚍, 𝙽𝚘 𝚔𝚒𝚗𝚐, 𝙾𝚗𝚕𝚢 𝚑𝚞𝚖𝚊𝚗

荊軻

[GarIn @younger_twin_Gn]

ขอเป็นศิลปินน้อยสักครู่ น้องรู้จัก ไม่รู้จัก รีได้หมดเลยน้าาาา เดี๋ยวน้องค่อยไปแนะนำตัวตอนวาดให้(•̀ᴗ•́)و

#จะวาดรูปให้กับคนที่มารีทวิต

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ก็ต้องงดงามอยู่แล้ว”

แต่ก็เทียบเจ้าไม่ได้อยู่ดี คำนี้จิงเคอแค่พูดกับตัวเองในใจขณะที่ค่อย ๆ พยุงอีกฝ่ายออกจากจวน

“อยากจะไปไหนก็บอกมา ข้าจะพาไป”

-END-

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ เกาเจี้ยนหลีผลิยิ้มบางเป็นการรับคำกับจิงเคอ, มือเรียวยึดเกาะท่อนแขนแกร่งของนักลอบสังหารช่วยพยุงร่างตนเองลุกขึ้นอีกแรง ❫

จิงชิงชอบท่องทั่วแดนวั่งชวน, คงเคยไปทุกๆ ที่ในวั่งชวนมาแล้ว .... ข้าวาดภาพขึ้นมาในหัวจากคำบอกเล่าของจิงชิง — แดนวั่งชวนนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

มือสังหารขมวดคิ้วอย่างลืมตัว

แดนเร้นลับ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เจี้ยนหลีชอบที่แบบนั้น แต่ก็เอาเถิด หากอีกฝ่ายเป็นคนเสนอมาเองเขาก็ย่อมต้องสนอง

“เอาสิ วันนี้จะพาไปทางที่เจ้าไม่เคยไปแล้วกัน”

ว่าแล้วก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ แล้วประคองอีกฝ่ายให้ลุกตาม

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
เอาสิ ❪ ตอบกลับทันทีพร้อมกับรอยยิ้มละไมที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้างาม — ความอบอุ่นจากจิงเคอ แม้จะมีเกราะมือขวางกั้นแต่ก็ยังรู้สึกถึงได้ ❫

ออกไปเดินเล่นที่แดนเร้นลับดีหรือไม่? หากคนเยอะมากไปจะรบกวนจิงชิงเอาเสียเปล่าๆ
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

มือแกร่งประคองแก้มอีกฝ่ายเอาไว้อย่างรักใคร่ หากมีใครผ่านมาเห็นในเวลานี้ภาพลักษณ์ที่เยือกเย็นของจิงเคอคงพังทลายไม่มีชิ้นดี

“เจ้าอยากจะลุกไปที่อื่นบ้างหรือไม่?”

ด้วยปกติมักแวบไปมาทั่ววั่งชวนพร้อมตะกร้ายา ปฏิเสธไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วเขาเองต่างหากที่เบื่อการอยู่นิ่ง ๆเป็นเวลานาน

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ เกาเจี้ยนหลีซบศีรษะเข้าหาฝ่ามือที่ห่อหุ้มด้วยเหล็กเย็นยามที่รู้สึกได้ถึงเส้นผมสีเงินสลวยของตนถูกทัดไปที่หลังใบหู ❫

ข้าชินแล้ว, ไม่ว่านักดนตรีชนิดใดๆ ก็คงต้องนั่งอยู่กับที่เพื่อบรรเลงเพลงไปจนกว่าแขกเหรื่อจะพอใจ ❪ อมยิ้มขบขันเล็กน้อย ❫

แต่ตอนนี้พักเสียหน่อยดีกว่า
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“จะให้เจ้าอยู่คนเดียวได้อย่างไร”

มือสังหารถอนใจเบา ๆ ขณะที่ค่อย ๆ ปัดเส้นผมสีเงินของอีกฝ่ายทัดหูอย่างอ่อนโยนจนใคร ๆ ที่ผ่านมาเห็นคงจะคิดว่าตาฝาดที่ได้เห็นด้านที่ละมุนละม่อมเพียงนี้ของเขา

“เจ้าก็นั่งติดที่มานานแล้ว ไม่เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวบ้างเลยรึ”

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
จิงชิง .... ❪ ริมฝีปากระบายยิ้มนุ่มนวล, ดูเหมือนจะโล่งใจที่สหายรักยังอยู่เคียงกายแม้เขาจะง่วนอยู่กับบทเพลงที่ฝ่าบาทหมิงหวงเพิ่งจะแต่งเสร็จและเกาเจี้ยนหลีเองก็ได้รับเกียรติให้ร่วมแสดงกับคณะดนตรีลานถังหลีอีกด้วย จึงตั้งใจมากเป็นพิเศษ ❫

ไม่ลุกไปไหนในช่วงหลายชั่วโมงเลยหรือ?
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

จิงเคอหันหาอีกฝ่ายเมื่อรู้สึกถึงแรงกระตุกที่แขนเสื้อ มือใต้เกราะหนาขยับคว้านิ้วเรียวที่เกาะกุมชายผ้าสีดำสนิทอย่างอ่อนโยน เขาเฝ้าเกาเจี้ยนหลีเกลาเพลงใหม่มาทั้งบ่ายโดยไม่ได้รับความสนใจจากอีกฝ่ายเลย ปฏิสัมพันธ์ครั้งแรกในหลายชั่วโมงนี้จึงทำให้เขารู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง

“มีอะไรหรือ?”

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
@shadowjingke
⠀

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ นั่งทานกุ้ยช่ายแล้วน้ำตาก็หยดแหมะๆ ❫
⠀

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀⠀⠀▎⠀❪ 默想 ❫ 𝐎ur rhythm is 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐭𝐰𝐢𝐧𝐞𝐝⠀*⠀——⠀@shadowjingke

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

มือสังหารไม่ได้เอ่ยตอบ เพียงขยับให้อีกฝ่ายได้ใกล้ชิดขึ้น มือที่ยามนี้ปราศจากเกราะกำบังใดไล้บนแผ่นหลังราวกับคำปลอบโยนที่ไร้เสียง แม้ว่าอดีตที่ผ่านจะเป็นอย่างไร แต่อนาคตที่สงบสุขของพวกเขาจะไม่สั่นคลอนอีกแล้วและหากเพื่อเกาเจี้ยนหลี แม้ต้องลอบสังหารฉินอ๋องอีกพันครั้งเขาก็เต็มใจ (จบ)

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ ชายตาบอดเงียบงันไปสักพักใหญ่ๆ ราวกับว่ากำลังใช้ความคิดอยู่กับถ้อยคำเหล่านั้นของคู่สนทนา แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เอ่ยปากออกมาพลันซุกหน้าเข้าหาจนจมอกอีกคน ❫

ขอบคุณที่อยู่กับข้าเสมอมานะ, จิงชิง

ยังเหลือเวลาตั้งมาก .... เราหลับกันอีกสักตื่นหนึ่งแล้วค่อยลุกขึ้นมาดีกว่านะ ?
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“อย่าพูดอะไรอย่างนั้น”

มือแกร่งทั้งสองข้างเอื้อมไปแนบแก้มอีกฝ่ายเอาไว้ก่อนจะค่อย ๆ ดึงใบหน้างามเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิดกัน เขาไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรระหว่างหงุดหงิด เศร้า หรือประหลาดใจที่จู่ ๆ เกาเจี้ยนหลีก็พูดเรื่องนี้ออกมา

“ฟังนะ ไม่ว่ายังไงถ้าเพื่อเจ้า ข้าไม่ลำบากสักนิด”

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ เขาปิดเปลือกตาลงและถอนกายใจออกมาเบาๆ จู่ๆ ตอนนี้ทุกอย่างก็แลดูหนักอึ้งไปหมดสำหรับเกาเจี้ยนหลี ❫

ข้าน่ะตาบอดเลยทำให้ช่วยเหลือตัวเองลำบาก แต่ก็ไม่นึกเสียใจเลยที่เลือกแบบนี้แม้จะได้มาอยู่ในวั่งชวนแล้ว

.... สมควรแล้วล่ะ ❪ พึมพำกับตัวเองเสียงกระซิบ ❫
⠀

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ เขาจดจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ตนเองร้องไห้ก็เมื่อตอนที่รู้ข่าวว่าจิงเคอลอบสังหารอิ๋งเจิ้งไม่สำเร็จ เขาจดจำได้ว่าเหล้าโถนั้นมันขมเฝื่อนขนาดไหน อาจจะหลอมรวมไปกับรสชาติของน้ำตาด้วยซ้ำ

ตอนนี้เขาไม่อยากลิ้มรสความฝาดของน้ำตาอีกแล้ว จึงใช้ความขมเฝื่อนของสุราเพื่อกลบเกลื่อนมัน ❫
⠀

[GarIn @younger_twin_Gn]

ต๊ะเอ๋~ ทุกคนยังอยู่ดีกันมั้ยคะ? น้องพึ่งกลับมาหลังจากโดนพี่สมิงซัมม่อนให้ไปช่วยงาน-

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ไม่เป็นไร ข้าไม่ได้ลำบากอะไรเลย”

ที่จริงแล้วจิงเคอก็ดีใจอยู่ไม่น้อยที่เขาได้ดูแลอีกฝ่ายเช่นนี้ มือแกร่งขยับเบา ๆ ตอนที่อีกฝ่ายซุกตัวเข้าใกล้ชิดกว่าเก่า จนอดนึกสงสัยไม่ได้ว่าเหตุใดเกาเจี้ยนหลีจึงแสดงความรักใคร่มากเพียงนี้จนแตกต่างกับเวลาที่มิได้อย่างกันตามลำพังเสียลิบลับ

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ ได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเก้อเขิน, เกาเจี้ยนหลีร่ำสุราบ่อยครั้ง หากไม่ดื่มในปริมาณมากจริงๆ คงไม่เมาคอพับคออ่อนไปง่ายๆ .... สภาพของเขาคงน่าอายใช่เล่น ❫

ลำบากจิงชิงอีกแล้วสิ, ข้านี่มันไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ ❪ ว่าแล้วก็ขยับกายเข้าแนบชิด, ถือเป็นอีกหนึ่งคำขอโทษ ❫
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ก็... หลังจากจอกที่ห้าล่ะมั้ง”

จิงเคอกระแอม ยังคงนวดคลึงแผ่นหลังของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน หวังว่าเกาเจี้ยนหลีจะไม่นึกสงสัยว่าเหตุใดเขาจึงย้ายที่จากห้องด้านนอกเข้ามาซุกที่ฟูกห้องนอนได้ ทั้งยังเปลี่ยนชุดเสร็จสรรพอีก

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ จิงเคอที่ลึกลับและทำตัวสันโดษอยู่เสมอมักจะไม่ถูกจับจ้องจากผู้อื่น เพราะฉะนั้น, การที่เจ้าตัวจะไม่ได้ออกไปไหนในยามราตรีหรือเช้าตรู่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิดสังเกตอะไร

เกาเจี้ยนหลีหัวเราะคิกคักแผ่วเบาอย่างมีความสุข ❫

จิงชิงรู้รึเปล่าว่าเมื่อคืนข้าหลับไปตอนไหน ?
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ก็ดี เช้า ๆ แบบนี้ไม่ต้องเร่งรีบ”

ปลายนิ้วที่เปล่าเปลือยไร้ซึ่งเกราะกำบังในคราวนี้ยังคงลูบวนอยู่บนคอเสื้อของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน แม้ว่าปกติจิงเคอจะต้องหายออกไปเงียบ ๆ แต่ในวันที่ว่าง การได้ตามใจเกาเจี้ยนหลีที่ดูจะเกียจคร้านกว่าปกติก็ทำให้เขามีความสุขเช่นกัน

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
ช่วงสายๆ, แต่ตอนนี้ก็ยังเช้ามาก .... พวกเรายังมีเวลาอีกเยอะไม่ใช่หรือ ?

❪ เกาเจี้ยนหลีกำลังจะบอกว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อน จะนอนเปื่อยเป็นหนอนดักแด้บนฟูกนอนอันนุ่มสบายจวบจนถึงเวลานัดก็ยังได้ .... ทำไมเขาจึงรู้สึกเกียจคร้านเช่นนี้นะ ? ❫
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ต้องไปสิ”

จิงเคอพูดเบา ๆ ขณะที่ปลายนิ้วหยาบค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงไปที่คอเสื้อบางของเกาเจี้ยนหลี ก่อนจะหยุดชะงัก เปลี่ยนไปลูบหลังเขาแทน

“นางนัดเจ้าเมื่อไหร่ล่ะ”

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ สัมผัสอันอบอุ่นที่ถ่ายทอดจากอีกร่างสู่อีกร่างทำให้เกาเจี้ยนหลีไม่อยากงัดร่างตนเองออกจากฟูกนอนเลย ริมฝีปากบางยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างพึงพอใจ

กลิ่นกายของจิงเคอล้วนดีกว่าถุงหอมชนิดใดๆ ทั้งหมดทั้งมวล ❫

จริงสิ, วันนี้ข้ามีนัดทำผมกับท่านเจินจี .... จิงชิงจะไปด้วยกันไหม ?
⠀

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“อืม...”

จิงเคอฮัมรับในคอ มือแกร่งลูบหลังอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยนผิดกับภาพลักษณ์ที่คนอื่นได้เห็นทั่วไป อีกข้างเลื่อนขึ้นมาปัดเส้นผมสีเงินทัดหูเพื่อให้ได้เห็นหน้าอีกฝ่ายชัดขึ้น แต่ในใจของมือสังหารก็มีคำถามอยู่นิดหน่อย

ทำไมอยู่ ๆ ก็เกิดออดอ้อนเขาขึ้นมาเสียอย่างนั้น?

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ พลันได้รับการตอบกลับและสัมผัสอันคุ้นเคยจากคนข้างกาย, นักดนตรีหนุ่มอมยิ้มเพียงขยับริมฝีปากนิดๆ ❫

นึกว่าจิงชิงจะออกไปทำงานแต่เช้าตรู่น่ะสิ ❪ ถือวิสาสะสวมกอดแถมซุกเข้าหาอีกคน ❫
⠀

[𝐐𝐈𝐍 𝑺𝑯𝑰 𝐻𝑈𝐴𝑵𝑮 @GREATEASXTKING]

‘‘ไม่ว่าข้าจะมุ่งไปที่ใด
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤที่นั้นล้วนเป็นเส้นทางของข้า ”
ㅤㅤㅤㅤㅤ
“ แต่ก็นาา ตัวข้าเพิ่งมาที่นี้ดังนั้นเหล่าราษฎรทั้งหลายโปรดรบกวนด้วย ”
ㅤㅤㅤㅤㅤ
#จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต
ㅤㅤㅤㅤㅤ

[荊軻 • 𝙹𝚒𝚗𝚐 𝙺𝚎 @shadowjingke]

“ข้าอยู่นี่”

มือหนาเอื้อมคว้านิ้วเรียวแล้วดึงมืออีกฝ่ายมาประสานไว้ จิงเคอขยับเข้าใกล้อีกฝ่ายพลางปัดเส้นผมสีเงินออกจากลำคอขาวอย่างอ่อนโยน

“ว่าไง”

[ᅟ渐离 * @jianlegance]

⠀
❪ ส่งเสียงครางต่ำในลำคอพลางบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าออกไปจากลำตัวเล็กน้อย มือเรียวคลำหาบุคคลเคียงกายบนฟูกที่อุ่นและผ้าห่มอันหนานุ่มในยามเช้าตรู่ ❫

อือ .... จิงชิง ? จิงชิง .... @shadowjingke
⠀

[☯𝐌𝐠𝐮𝐚𝐫𝐝𝐢𝐚𝐧{阴阳}☯ 𝐐𝐞𝐲•𝐆 | CMS OPEN @YinYangDiJun]

ขอยืนยันว่าจริง//ชี้เกาเจี้ยนหลี ส่วนนี่ คนที่ทำให้เขายอมควักลูกตา(...)