"به هر حال خاطره شاید تنها چیزی باشد که ما می توانیم آن را به نفع خودمان دستکاری کنیم، به این منظور که وقتی به عقب نگاه کردیم به خودمان نگوییم عجب عوضی بی شرفی!"
کتاب جز از کل
اثر استیو تولز
توی باغ نبودن یعنی کسی ذوق زده از اشغال نقاطی اژ ایران یا تضعیف جمهوری اسلامی یا قیام ایرانیان در زیر بمبارانها باشه ولی کلا یادش بره که از فصلهای ناتمام این جنگ میتونه قبل از همه این اتفاقات میتونه حرکت پرشتاب ایران به سمت بمب هسته ای، بسته شدن تنگه باب المندب و درگیری حوثی ها و عربستان، فروپاشی اقتصاد کشورهای عرب منطقه، ناآرامی در این کشورها، بحران آوارگان و البته زجر خارج از تصور برای مردم ایران باشه. کاش سیاستمدار جماعت و خیل جمعیت های سینه چاک اونها جلوتر از نوک دماغشون رو میدیدند.
ایران بمب میخوره خوشحال میشن!
ایران گل میخوره خوشحال میشن!
ایران تحریم میشه خوشحال میشن!
ایران تهدید میشه خوشحال میشن..
این لاشخورا هرچی هستن ایرانی نیستن.