چرا توئیت میکنم: مثل دفتر روزنوشت؛ خاطرهها، مشاهدهها و دریافتم از دنیای اطرافم را در اینجا مینویسم. در مورد بقیه چیزها در اینجا اظهار نظری نمیکنم.
به مناسبت بلندترین شب سال، ساعت ۷ صبح میخواستم برم طلوع آفتاب رو از کنار اقیانوس تماشا کنم، ولی هوا بارانی و ابری بود و خورشیدی در کار نبود.
به جاش، خاطرات عکسهایی که از طلوع آفتاب گرفته بودم، مرور کردم.
ده هفته از دورکاری گذشت!
این هفته، یک نظرسنجی از کارکنان داشتیم و ۸۰٪ اعلام کردند تا دو ماه آینده دورکاری را به حضور در محل کار ترجیح میدن.
مهمترین دلیل این ترجیح، ترس از واگیری بیماری در وسایل نقلیه عمومیست.
نقطه مقابل اینه که شرکت میخواد زودتر کار شروع بشه
از امروز قرار شد که تا مدت نامعلومی کار از منزل داشته باشیم. تخمین اولیه برای مدت سه تا شش ماه است.
در جلسه مربوطه، چند سناریو رو بررسی کردیم که برای آینده کاری کارکنان فعلی چه سناریوهایی باید داشته باشیم. یکسری از پیش بینی ها خیلی غم انگیز بود و مشکل اینه، کسی نمیدونه چی میشه
از مطالب خوبی که این روزها خواندم:
«چند پیشنهاد به کارشناسان و مدیران منابع انسانی برای استفاده موثرتر از دورکاری در سازمان ها در بحران کنونی کرونا»
https://t.co/N12t0x3u0Q
@vahabzadeh_ali چرا گزارشی شبیه به سایر کشورها منتشر نمیشه که اطلاعات بیشتری بده؟ (لینک نمونه گزارش در پایین هست) بعد از 5 هفته و با داشتن داده های بیش از 20 هزار بیمار، به اشتراک گذاری میانگین سنی، ارزش افزوده خاصی برای مخاطب نداره.
https://t.co/JK4zZ8BVbQ
@mohamadtaherii@amirmehrani سال ۸۸ مقاله دکتر نیلی ابر بحرانهای آینده را به خوبی ترسیم کرده بود و کسی نگرفت و هنوز هم نگرفته:(
این لینک رو از مقاله سال ۹۵ دیدم که در تجارت فردا باز هم تاکید شده بود
https://t.co/EG2MwgvwSP
@ardestani_ehsan مثلا پیش بینی کنیم که بر اساس نمونه های آماری چند نفر از همکاران شرکت مبتلا خواهند شد و الخ.
یا این که تاثیر این شرایط کسب و کار بر کاهش درآمد شرکت چقدر خواهد شد (پیش بینی10 تا 25 درصد) و سازمان را چقدر باید کوچک تر کرد. در بیزینس های نیرو محور، این یعنی تعدیل حداقل 10درصد نیرو
از امروز قرار شد که تا مدت نامعلومی کار از منزل داشته باشیم. تخمین اولیه برای مدت سه تا شش ماه است.
در جلسه مربوطه، چند سناریو رو بررسی کردیم که برای آینده کاری کارکنان فعلی چه سناریوهایی باید داشته باشیم. یکسری از پیش بینی ها خیلی غم انگیز بود و مشکل اینه، کسی نمیدونه چی میشه
به یک جلسه برنامهریزی نشده در معاونت مربوطه فراخوانده شدیم و اعلام شد که چارت سازمانی عوض شده و از هفته دیگ�� برخی از شغلها عوض خواهد شد و به سه نفر هم نیاز نداریم. در جلسه باهاشون خداحافظی شد که بروند و تمام!
کل این برنامه ۱۵ دقیقه طول کشید
قدری در جلسه بهت زده شدیم و به هم نگاه کردیم و فقط سکوت بود.
بعد از جلسه هر کسی به سر میز کارش برگشت و انگار نه انگار چیزی شده باشه. کسی هم به تعدیل شدگان توجهی نکرد.