Такі змішані, важкі відчуття. Ярослава Журавель, батько якої – розвідник – загинув на передовій на сході України, теж збирається стати військовою.
📷 Ігор Захаренко, Маруся Звіробій. Опублікувала Ірина Цілик.
Я прашу вас, рыхтуйцеся. Яшчэ будзе шанец адпомсціць, магчыма апошні. Такія людзі, як Алесь, захавалі Беларусь негледзячы ні на што. Калі доля знову дасць нам шанец, мы павінны ім скарыстацца на 100%
Сёння 12 год як не стала мамы. Звычайна, я ў гэты дзень ездіў да яе на магілу, але нават пазбаўлены гэтай магчымасці, як і ў тысячы годных Беларусаў. Час, адзінае што нельга павярнуць, але нашую годнасць і гонар нашага народа мы будзем вяртаць са зброяй у руках.
Спадзяюся, большасць Беларусаў за мяжой перастануць чакаць і спадзявацца на кагосьці, а пачнуць вучыцца ваяваць. Не важна хто ты ёсць: ці праграміст, ці спявак, ці журналіст - усё гэта проста шырма, за якую хаваюцца шмат людзей.