Feyyaz Yiğit, yapmak istemedikleri iş için “delirdim” rolü yaptığını anlattı:
🔹 “Aziz bir reklam işi aldı.”
🔹 “İşi aldık ama hiç yapmak istemiyorduk.”
🔹 “Paraya da ihtiyacımız vardı.”
🔹 “Hiçbir şey bulamıyor, hiçbir şey yazamıyorduk.”
🔹 “Aziz işi yapmamak için ‘Feyyaz delirdi’ demiş.”
🔹 “‘Psikolojisi çok kötü, hastalandı’ diye anlatmış.”
🔹 “Bir yıl sonra adamla yolda karşılaştık.”
🔹 “Bana ilk söylediği şey ‘Nasıl oldun?’ oldu.”
🔹 “Ben de hâlâ toparlamaya çalışıyorum gibi davrandım.”
🔹 “Hafif bir deli rolü yaptım.”
🔹 “Gurur duymuyorum.”
🔹 “Keşke direkt ‘Bu işi yapmak istemiyoruz’ deseydik.”
🔹 “İki yıl süren delilik hikâyesinde neden oynadım bilmiyorum.”
🔹 “Bu konuda Aziz’i biraz daha suçluyorum.”
yeterince kibar ve olabildiğince serseriyiz. hiç inkar etmedik. soran olursa söyledik. bunu kınamadık bununla övünmedik. süreç öyle ilerledi ve öyle oldu.