Hikayenin sonunda beni suçlu ilan etmekte serbestsin. Ama kitabın başında bana hangi rolü verdiğini ve beni nerede harcadığını da herkese anlat. Eksik anlatıyorsun.
“Dön demiyorum ama keşke hiç gitmemiş olsaydın. Ben bu dertle hiç tanışmamış olsaydım. Çünkü merhem ne kadar güçlü olursa olsun, yarayı hiç açılmamış yapamaz.”
Üstünden onca zaman geçmesine rağmen hatırladıkça hâlâ iç çektiren sızıyı içimden söküp hiçbir yere atamadım. Zaman eskidi, ben eskidim ama o dipdiri hâlâ ilk günkü gibi.