arkadaslik iliskilerimde her zaman sabir ve anlayis gostermeye calisiyorum ama iyi niyet konusunda supheye dusunce tahammulum bi seferde sak diye bitiyo, o saatten sonra da benim icin artik tekrar sevilemez inner circle’ima alinamaz oluyo
Yaşım ilerledikçe mutluluğun sakin sabahlar, temiz bir ortam, erken yatmak, güvenli bir ev ve enerjimi tüketmeyen insanlardan ibaret olduğunu daha çok anlıyorum.
büyümek ne zormuş, aniden biten arkadaşlıklar, ilişkiler, yanlış yerlere verilen fazla değerlerin yükleri, hayal kırıklıkları, düşüşler, sorumluluklar. insan olmak kolay değil, yaşamak kolay değil. bunca zorlukta güzel kalabilenler aslında kolay bir şey yapmıyorlar. tebrikler
duygusal zekası gelişmemiş bir insanla anlaşmaya çalışmak, çok zahmetli. yaptıklarının neye mâl olabileceğini kestiremiyor. senin ne hissettiğini anlayamıyor. empati yapamıyor. merhameti bilmiyor. karşılıksız bir çöp bile alıp veremiyor ki sevgisini sana nasıl verebilsin.
Değiştiremeyeceğim şeyler için yumruk sıkmayı bıraktım. Yaptıklarımla ve hissettiklerimle barıştım. Bir şey olmak zorunda değil veya bir şey olmak zorunda değilim. Neysem o, neyse o.
Artık yolun sonunu düşünmüyorum;
yolda olmayı ve yanımda olanı önemsiyorum.