Sadece dinginlik istiyorum. Hayatın gürültüsünden, insan ilişkilerindeki derin kavgalardan, bitmeyen mücadelelerden ve yanılgılardan arınmış bir dinginlik. Kimseyi ikna etmeye çalışmadan, kimseye kendimi anlatmak zorunda kalmadan yaşamak istiyorum. Anlaşılmamanın yükünü taşımadan, bir cümleyi defalarca tartmadan, bir suskunluğu açıklamak zorunda olmadan.
Artık haklı çıkma ihtiyacım yok. Kazanmaktan çok huzuru, görünür olmaktan çok sakin kalmayı istiyorum. Her şeye yetişmeye çalışmadan, her şeye cevap vermeden de hayatın akabildiğini bilerek yürümek istiyorum bu yolu. İnsanların ne dediğini, benden ne beklediğini değil; içimde neyin yorulduğunu, neyin sessizce geri çekildiğini duymak istiyorum.
Kalabalıkların içinde kaybolmak değil, azın içinde kendimi bulmak istiyorum. Büyük hayallerin peşinden koşmak değil belki ama sabahları içimde bir ağırlık olmadan uyanmak, akşamları günle kavga etmeden uyuyabilmek istiyorum. Bir şeyleri oldurmak için didinmeden, olduğu haliyle kabul edebilmenin hafifliğiyle yaşamak… Aradığım dinginlik tam olarak bu.