kardeşlik tam olarak böyle bir şey.. aynı anne babaya aynı travmalara aynı hayata sahip olduğun başka bir beden gibi, hep onun mutluluğunu istiyorsunuz sizde eksikse onda olsun istiyorsunuz zaten onda olması sizde olması gibi oluyor, istemsiz müthiş bir sevgi
30’larıma doğru giderken fark ettiğim şey: Herkesle arkadaş olamam. Herkese uygun değilim, olmak zorunda değilim. Aynı şekilde herkes, bana göre de değil, olamaz. Bunlar, yeni sınırlarım ve mutluluklarım. Ruhunun gereksinimlerini anlamak, çok önemli.
Annem nasıl sabahın köründe uyanıp bize kahvaltı hazırlayıp giydirip okula yollayıp işe gidiyormuş ya gelince bir de yemek hazırlardı. Elim kolum kalkmıyor sürünerek uyanıyorum, dönüşte de koltukta uyuyakalıyorum
YENGEÇ: “Nasıl anlamak istiyorsanız öyle anlayın, ama artık kırılırsınız diye bir şeyi kırk şekil anlatmaktan, hep alttan almaktan, uzaklaşırsınız diye söyleyeceklerini saklamaktan yoruldu. İyi olacaksa, eksilen Yengeç’ten değil, artık sizden olsun. Yengeç artık elini taşın altına koymaktan yoruldu.”