Konuşmak gerekiyordu, kızmak, bağırmak, hatta sarsmak gerekiyordu, lakin beyhude çabadan bezgin ve yorgunduk. Hakkımız da vardı; çünkü duvar olsa kıpırdardı yerinden, bazı insanlar duvardan da beter.
Büyüdük sanıp boş yere kırdılar oyuncaklarımızı
Bir bahar umuduyla ne varsa yıkıp yok yere gittiler
Oysa gerçeğin merhametsiz duvarlarına çarpınca
Ne bahar geldi bir daha topraklarına ne de ellerinde bir damla umut kaldı
Güncel Gürsel Artıktay
Sevgisine ve sabredişine güvenip, kırıp döktüğünüz, görmezden geldiğiniz kim varsa bir gün sizden vazgeçecek. Birini hem itip hem de aynı yerde kalmasını bekleyemezsiniz. Bu, büyük bir aptallıktır...