simoun

[Charlize Theron @charlize1767]

Be honest, are older women sexy?

[elina mpounia @elinampounia]

Από Save A Greek Stray ‼️ Χάθηκε ο Ρίνγκο ‼️
Περιοχή Ταύρος Αττικής,οδός Μαραθώνος, 01.07.26
Αν τον δείτε,μην τον πλησιάσετε, είναι λίγο διστακτικός με τους ανθρώπους. Αν είναι δυνατόν, κρατήστε τον διακριτικά στο οπτικό σας πεδίο κ ενημερώστε αμέσως👇
6974097846 ή 693 6837212

[Olia Π. @O_Papa24]

Μιλάει το κάθαρμα ο Κυριάκος για τυφλή βία στη δημόσια ζωή, που έχει κάνει ένα λαό να ζει στη φτώχεια και στον τρόμο τι του ξημερώνει.
Βία είναι να δουλεύεις 12ωρα και 10 του μήνα να μην έχεις λεφτά.
Βία είναι ο βίος που έχει γίνει αβίωτος σάπιε.

[nikol gs @GsNikol]

Ο κούκλος ψάχνει σπίτι κάνε ένα ρτ παιδιά

[simoun @simoun1959]

@MatiasOwen71130 Maybe you are old for Japanese standards, not for Europe bb

[simoun @simoun1959]

@MatiasOwen71130 Sexy woman

[simoun @simoun1959]

@Damesadiquoyu Doigts extraordinaires

[simoun @simoun1959]

@onlypreclip Simply, Goddess....

[premium clips @onlypreclip]

Watta 👻👻

[Mrs Amanda @hyacinten1]

On my channels today babe 💋

[simoun @simoun1959]

@hyacinten1 Great pussy haircut

[Mrs Amanda @hyacinten1]

Mängder av nytt på mina kanaler plus bra erbjudanden 💋don’t miss out 😈

[simoun @simoun1959]

@hyacinten1 One of the sexiest women here....

[Mrs Amanda @hyacinten1]

💙 en ny Amanda som blivit av med sin tjejoskuld 🫢

[simoun @simoun1959]

@TOPRAK_2_ Dear friend, everyone must be on the left
For a better society, better future for the children

[DENİZ_TOPRAK2 @TOPRAK_2_]

Ben sadece bir barınaktan köpek sahipleneceğimi sanıyordum.
Evrakları imzalayacaktım.
Tavsiyeleri dinleyecektim.
Onu arabaya bindirip eve götürecektim.
Evde yatağı hazırdı.
Mama ve su kapları, tasması, birkaç oyuncağı…
Her şeye hazır olduğumu sanıyordum.
Ama onun, kafes kapısının sıradan bir yürüyüş için açılmadığını anladığı anda bana nasıl baktığına hazır değildim.
O kapı onun için açılıyordu.
Barınak çalışanının yanında duruyordu.
Hareketsizdi.
Neredeyse donmuş gibiydi.
Siyah tüyleri, küçük beyaz patileri, yorgun gözleri vardı.
Ve içimi sıkan kadar temkinli bir bekleyişi…
Zıplamıyordu.
Tasmayı çekmiyordu.
Havlamıyordu.
Sanki o gün sonunda seçildiğine inanmaktan korkuyordu.
O.
Tasma bana uzatıldığında önce barınak çalışanının eline baktı.
Sonra bana baktı.
Ardından bana doğru küçük bir adım attı ve bedenini bacağıma yasladı.
Çok yavaşça.
Sanki izin ister gibi.
Eğildim ve ona fısıldadım:
“Eve gidiyoruz.”
Kelimeleri anladı mı bilmiyorum.
Ama sesimi anladı.
Arabada ilk başta arka koltuğa çıktı ve hareketsiz kaldı.
Pencereye baktı.
Kapılara baktı.
Direksiyondaki ellerime baktı.
Dikiz aynasından onu görebiliyordum.
Rahatsız etmemeye çalışıyordu.
Fazla yer kaplamamaya çalışıyordu.
Yanlış bir şey yapmamaya çalışıyordu.
Beni en çok kıran da buydu.
Bir köpek, eve götürüldüğü gün rahatsızlık vermekten korkmamalıydı.
Arabayı sürmeye başlar başlamaz usulca ayağa kalktı.
Dikkatlice yanıma yaklaştı.
Bir patisini omzuma koydu.
Sonra diğerini.
Başını yanağıma yakın bir yere yasladı.
Ağırdı.
Sıcaktı.
Güveniyordu.
Nefesini kulağımın yanında hissediyordum.
Ve ağlamaya başladım.
Sevinçten titremiyordu.
Arabada zıplamıyordu.
Yüzümü yalamaya çalışmıyordu.
Sadece bütün bedeniyle bana tutunuyordu.
Sanki beni bırakırsa araba tekrar barınağa dönecekmiş gibi.
Yavaş sürdüm.
Neredeyse nefes almadan.
Bir elim direksiyondaydı, diğer elimle omzumdaki patisini usulca okşuyordum.
O da orada kalıyordu.
Gözlerini kapatıyor, sonra tekrar açıyordu.
Sanki bütün bunların gerçek olup olmadığını kontrol eder gibi.
Camdan sokaklar, trafik ışıkları, yabancı arabalar akıp gidiyordu.
Diğer herkes için sıradan bir gündü.
Onun içinse kapalı bir kapının ardında geçen bütün bir hayat sona eriyordu.
Barınakta insanları kaç kez izlediğini düşündüm.
Birinin kafesinin önünde durmasını kaç kez umduğunu…
Birinin başka bir köpekle çıkıp gidişini kaç kez gördüğünü…
İnce bir battaniyenin üzerinde, havlamaların arasında, bir gün kendisine ait bir insanı olup olmayacağını bilmeden geçirdiği geceleri düşündüm.
Ve şimdi, sanki beni çoktan sonsuza kadar seçmiş gibi bana yaslanıyordu.
Oysa birbirimizi daha sadece birkaç saattir tanıyorduk.
Eve vardığımızda hemen arabadan inmedim.
Orada kaldım ve ağladım.
O hâlâ patilerini omzumda tutuyordu.
Sonra burnunu yanağıma sürttü.
Sanki bu kez o beni teselli etmeye çalışıyordu.
O anda anladım:
Ben sadece bir köpeği kurtarmamıştım.
O da benim içimde bir şeyi kurtarmıştı.
Güçlü olmaktan yorulmuş tarafımı.
Koşulsuz seçilmenin nasıl bir şey olduğunu unutmuş tarafımı.
Çekincesiz sevilmenin nasıl hissettirdiğini unutan yanımı.
Bugün evde, yumuşak bir yatakta uyuyor.
Gerçi çoğu zaman yanıma yakın olmayı tercih ediyor.
Yürürken beni gözleriyle takip ediyor.
Oturduğumda başını dizlerime koyuyor.
Bazen uykusunda irkiliyor.
Ben de sakinleşene kadar onu okşuyorum.
Benden önce neler yaşadığını bilmiyorum.
Ama bir şeyi kesin olarak biliyorum:
Arabada patilerini omzuma koyduğu gün, onun barınak hayatı sona erdi.
Ve benim hayatım biraz daha yumuşadı.
Bazen bir hayvan teşekkürünü kelimelerle söylemez.
Sadece size öyle sıkı tutunur ki, konuşmaya gerek kalmadan her şey anlaşılır olur.
Bu hikâye kalbinize dokunduysa bir ❤️ bırakın ve kurtarılmış bir köpek için gerçek eve dönüş yolunun, birinin artık fikrini değiştirmediği gün başladığına inananlarla paylaşın.

#ALINTIVEŞİİRSEL

[NADA 𓂆 @nadaa01012]

Say yes 🍉🇵🇸

[simoun @simoun1959]

@Annalam24 Αν έχεις σύντροφο, τον πηδας.
Αν οχι, θυμήσου την εφηβική σου δραστηριότητα όταν ήσουν σε ανάλογη κατάσταση
Απλά πράγματα

[Nellie Oleson @mulatu188]

για αυτες τις δολοφονιες μουγκα !

#γκαζακια
#Βαγια_νεστορα

[Aldebaran @nyctalopos]

Δυο π' αγαπιούνται μάτια μου είναι πλούσιοι. Πως να στο εξηγήσω...