بلد نیستم دیگه چطور با این قضیه کنار بیام، چطور باهاش زندگی کنم. این خلا وسط قلبم خیلی بزرگه، خیلی خالیه، هر کاری میکنم نمیتونم باهاش کنار بیام. خستهم به خدا. زندگی امون نمیده یه نفس تازه کنم و ادامه بدم.
ببین چی کار با من کردی و چی به سرم آوردی منی که همیشه عالم و آدم رو درک میکردم و سعی میکردم با عینک اونها به دنیا نگاه کنم، ازت کینهای به دل گرفتم که ریشهداره. که هر چی نگاه میکنم میبینم ظالم بودی و کارات از بدجنسیت بوده. من آه کشیدم و امیدوارم این آه دامنت رو بگیره.
شبت بخیر باوانکم! عریان نشستهای روبهروی چشم کسان و ناکسان، که کسی به وجودش بربخورد، پارچهای به رویت بکشد تا از سرما سرخ و خشک و چروک نشوی؟ جانکم دیگر اگر بمیری هم به کسی برنمیخورد! قبح مرگ مدتهاست که ریخته، در همین سرما…
تا قبل جنگ با وجود همه بیپولیها، ما میتونستیم از بادی اسپینر و جین وست و سالیان و اینا خرید کنیم. الان قیمتا یه جوری وحشتناک شده که دیگه جرئت نمیکنیم پامون رو بذاریم دم سیتی سنتر.
دلم میخواد امشب هیچ کاری نکنم، دراز بکشم روی تختم، لحاف رو بکشم رو صورتم و تو تاریکی و سرمای اتاق گریه کنم، اون قدر گریه کنم که اینهمه ترس، ناامیدی، غصه، دلتنگی و وحشت ذره ذره قاطی اشکها از تنم برن. پُرم، باید خالی بشم.
دلم میخواد امشب هیچ کاری نکنم، دراز بکشم روی تختم، لحاف رو بکشم رو صورتم و تو تاریکی و سرمای اتاق گریه کنم، اون قدر گریه کنم که اینهمه ترس، ناامیدی، غصه، دلتنگی و وحشت ذره ذره قاطی اشکها از تنم برن. پُرم، باید خالی بشم.
انقد شبا همه جا رو تاریک کردن و نمیذارن چراغهای کوچهها و پیادهروها روشن باشه که جرئت ندارم برم پیادهروی. دلم برای اون شبهای روشن و سرد پاییز چند سال پیش تنگ شده.