دقت کردم دیدم پسرا توانایی تشخیص دخترای بدجنس و پیکمی رو ندارن. همینکه دختره خوشگل باشه، دل و دینشون رو میبازن. خوشگل از نظر دخترا هم با خوشگل از نظر پسرا فرق داره.
هر کی به من میرسه میخواد نان استاپ ساعتها خاطرهای ماجرایی چیزی تعریف کنه. همهش حرف حرف حرف. معاشرت با بقیه داره عذاب آور میشه دیگه. بابا تو رو خدا یه دقیقه ساکت.
قبلنا که میدیدم همسن و سالام بچه به دنیا میارن، حیرت میکردم که مگه ما چقد آدم بزگ شدیم؟! حالا میبینم همسن و سالام والدینشون رو از دست میدن، وحشت میکنم که مگه ما چقد آدم بزرگ شدیم که میتونیم همچین غمی رو تجربه کنیم؟! خدا سایه همهی پدر مادرها رو بالا سرمون نگه داره.