İnsanlığın ve insan doğasının kötü olduğu fikri kendi kötülüklerinden ve yanlışlarından yaşayacakları vicdani sorumluluktan kaçınmaya çalışanların çokça sığındığı bir liman.
Her sosyal temas kendi kehanetinde kavrulurmuş. Kaderin yarattığı kehanete hazır olmayan ruhlar da yok olup gitmeye mahkummuş. Bu yüzdendir ki bir insanda ışıltı ararsan elbet ışıldamayı göreceğin gibi karanlığı aradığında da dipsiz kuyulara hapsedilip kaybolurmuşsun.