امروز یادم اومد به خودم افتخارکنم چون
برای رسیدن به هدفهام منتظر شاهزادهسوار بر اسبسفید نیستم
برای مستقل شدنم تلاش میکنم
میدونم که برای ادامه زندگی نیاز به تکیه کردن به هیچ نری ندارم
به خودم افتخار کردم که استوار روی پاهای خودم وایسادم!
مگر چه می خواهم از وطن؟
جز لقمهای نان و خیالی آسوده.
چه میخواهم؟
جز تکهای آفتاب و
بارانی که آهسته ببارد،
جز پنجرهای که
رو به عشق و آزادی گشوده شود،
مگر چه خواستم از وطن
که از من دریغش کردند.
آه ای میهن مغموم
وطن از پا افتاده
بدرود
بدرود
@Kasebekaraji من از این غمگین ترم که یه زمانی توییتر محل بغض و آه بود برای این جور مواقع محل همدلی و باهم درد کشیدن.
الان جز توییت های خزعبل هیچی نمیبینم :)) چه به سرمون اومده... کی اینقدر بی تفاوت شدیم...