@seyfettinunlu Selamlar. Hocam sizinle elimdeki büyük kudüs kütüphanesinden aldığım üzerinde İmam Buhari'den notların olduğu el yazması Kur'an-ı Kerim digital kopyasını paylaşmak istiyorum benimle iletişime geçebilir misiniz?
Etrafında başkaları varken hiç kimse kendi değildir. Kişi kendiliğini kendinden bile saklayabilir. Birini ne kadar tanıdığımız sanrıdan öteye gidebilir mi?
Kadınların dünyada gördüğümüzden çok daha fazla yer kapladıklarına inanıyorum çok daha büyük bir boşluğu dolduruyorlar. Hiç olmadık bir zamanda en ihtiyaç duyulan bir dokunuşla içimizdeki insan tarafımızı besleyerek güzelleştiriyor an’ı unutulmaz kılıyorlar.
Bu fotoğrafı çektiğim an, gece 6’da bindiğim otobüsten Fas’ın Tangier şehrine inmiş ve geceyi benzin istasyonunda geçirdiğim için içime işleyen, tir tir titreten soğuğu içimden nasıl atabilirim diye düşünüyordum.
1 saat kadar uyuduktan sonra ortamdaki hareketlilikle uyandım abla benim için kahve ve irmikten yapılan ekmeğin arasına reçel, karper sürüp getirmiş ikram etti. O an ki minnet duygusu ve gördüğüm şefkat hâlâ hatırımda. Şükran demekten fazlası gelmedi elimden.
İnsanın olduğu yerde istismara açık olan her şey istismar edilir. İnsan olmak çabasında olanlar daha sık ve sistematik şekilde buna maruz kalırlar. İnsan olmanın bir gereğidir istismar etmemek.
@aktiviteannesi @nihanka Hiç bir duygunun içinde boğulmayı tavsiye etmem. Sağlıklı bir ruh için besleyici faydalı çeşitlilik daha ideale yakın olabilir.
Ölmeden önce şu masalsı Portofino meydanında bütün duyularımla Andrea Bocelli konserinin lezzetini almak istiyorum. Mekanın ve ânın büyüsüyle orada ölebilirim☺️
İnsanoğlunun neler yapabileceğine dair fikrim olanları gülerek seyretmemi sağlıyor. İnsanın sancılı kemâle erme sürecinin bir gün son bulacağına inanmak istiyorum.
O günün geleceğine insanoğlunun tekamülünün tamamlanacağına ve meleklerin Allah'ın insanoğlunu yaratışındaki hikmeti anlayacağına inanıyorum. Sadece böylesi daha iyi hissettirdiği için de böyle inanıyor olabilirim🙂
Sahara çölünde konaklama maliyeti olmasın diye mescitte birine akşam burada kalabilir miyim diye sormuştum o da sorun olmayacağını söyledi. Kuruldum hemen köşeye. Yarım saat sonra elinde bir tas çorba ve ekmek ile geldi yatsı namazına gelirken 2 yorgan ve yastık getirmiş.
Altlı üstlü yorganları serip karnım da tok cillop gibi uyumuştum. Çölün akşam soğuğunu hiç böyle hesaplamamıştım o yorganlar olmasa zorlu iki gece geçirecektim. Belki biraz ütopik ama insanların bir gün böyle iyilik ve anlayış içinde yaşayabileceklerine inanıyorum.