Çin’in hikâyeleri dünya çocuklarıyla buluşuyor.
13–15 Kasım tarihlerinde Şanghay’da düzenlenen Uluslararası Çocuk Kitapları Fuarı, 37 ülke ve bölgeden 500’ü aşkın yayıncılık ve içerik markasını buluşturdu.
60 binden fazla kitabın sergilendiği fuar, çocuk edebiyatının sınırları aşan gücünü bir kez daha gösterdi. 📚
https://t.co/UIJ6cYOVVF
Bu arkadaş yıllardır Çin’de yaşamış ama sanırım 礼尚往来 deyimini (nezakete nezaketle karşılık verme) öğrenememiş.
Xi, eylül ayında ABD’ye son gittiğinde Trump havalimanında karşıladı. Bu, ABD tarihinde bile eşi az görülür bi olaydı.
Xi, Moskova’ya son gittiğinde ise Putin karşılamadı, çünkü Putin geldiğinde de hiçbirinde Xi karşılamaz. Putin’in görev süresince 26 kez Çin’e geldiğini ve hemen hiçbirinde Çin Devlet Başkanı tarafından karşılanmadığını da hatırlayalım.
Çünkü genel olarak diplomatik temasta normal olan bu zaten. Yani olan şey diplomatik mütekabiliyet aslında olan şey.
Bir de ev sahibi olarak birçok kişiyi ağırladığınızda dostunuza değil de aranızın iyi olmadığı kişiye daha özen verirsiniz.
ABD ve Çin ticaretten İran savaşına dünyanın birçok yerinde doğrudan ve dolaylı savaş içinde. Bunun üzerini örtmeye çalışmak da bu arkadaşa düşmüş sanırım.
Ama nasılsa yalanın alıcısı çok, sürekli “Çin ve Rusya arası sandığınız gibi değil, ben bilinmeyeni biliyorum” demenin yolu ise çok. Fakat bizler eksik bilgi ve çarpıtmaya değil; gerçeğe saygı duymak zorundayız.
@ihsanzorlu@ogretmensitemiz Adana kaynaklı olduğu iddiaları vardır. Bu iddialar “1956 Model Motor” ve “Adana İncirlik Askeri Üssü'ndeki 56 numaralı bölük” üzerinde yürür.
El Nino, İspanyolcada "erkek çocuk, küçük İsa" anlamına geliyor. Pasifik Okyanusu'nda belirli dönemlerde ortaya çıkan ve küresel iklimi etkileyen bu doğa olayının adı, Noel döneminde Peru kıyılarında hissedilen sıcak su akıntısına dayanıyor. Adını da tarih olarak Noel'e yakın olmasından alıyor. Mike Davis, "Üzerinde Güneş Batmayan Katliam" kitabında El Nino'nun yol açtığı iklim değişimlerini, 1876-1878 yılları arasında Hindistan, Çin, Brezilya ve Afrika'nın çeşitli bölgelerinde yaşanan büyük kıtlıklarla birlikte işliyor.
Kitabın kendisini tanımladığı "kıtlığın ekoloji-politiği" yaklaşımı, kıtlıkları iklim ve doğa koşullarının tek nedeni olarak görmemek. Kuraklık neden milyonlarca insanın ölümüne dönüşmek zorunda kalıyor? Örneğin Hindistan'da İngiliz sömürge yönetimi, kıtlık sırasında serbest piyasa ve tahıl ticareti ilkelerinden vazgeçmedi. İnsanlar açlıktan ölürken tahıl ihracatı ve vergi politikaları sürdürüldü. Çin'de ve Brezilya'da da benzer biçimde, yoksul halkı koruyan yerel dayanışma ve üretim yapıları zayıflatılmıştı. Davis, doğa olaylarının yarattığı felaketin emperyalizm, sömürgecilik ve kapitalist ekonomi politikalarıyla nasıl kitlesel bir katliama dönüştüğünü gösteriyor. @YordamKitap yayınlarından.
@cevengurluasli İnatla izlemedim. Yorumları gördükçe herkesin sosyolog herkesin film eleştirmeni olduğunu fark ettim. İzlersem saçma bir akıntıda kaybolacağımı sandım ki yorumunuzla izlememekte haklıymışım. Diziyle ilgili sohbetlerde “ölü taklidi” yapmaya devam edeceğim.
@batubozkurk Kitabın yarısında “AKP” diğer yarısında “AK Parti” diyor. Kime yanlasam, biri beni keşfetse diye kasmış.
Hele kitabın girişinde para lazım olduğu için merkez görevi reddedip dış göreve gittiğini söylüyor. Ülke için ne büyük talihsizlik.
@batubozkurk Kitabı okuyunca gördüm ki yemiş içmiş gezmiş. Ülkeye giriş yapan nehir sayısını bile bilmiyor. Kitapta “sanırım bir” diyor. Oysa iki. Gram bilgi verici bir kitap değil. Sınırdan gizli bir giriş çıkış hikayesi var, başka “gizli” kaynaklardan dinlemek lazım.
Uzun zamandır sürdürdüğümüz titiz ve kapsamlı bir araştırmanın ürünü olan Türkiye İklim ve Tarım Atlası’nın ilk modülünü tamamladık.
18 bölgede son 35 yılın sıcaklık, yağış, kuraklık ve afet verileri ile gelecek projeksiyonları tek bir etkileşimli atlasta.
https://t.co/o4ywHOBho9
Uzunluğu 155 km, yüksekliği 3.6 metreydi. 25 sınır kapısı, 302 gözetleme kulesi vardı. Duvarı aşanların sayısı 5 bin, kaçarken ölenlerin sayısı 238’di. Berlin Duvarı 37 yıl önce bugün yıkıldı. 👇🏼
Duvarın gölgesinde yaşayanlar arasında Türk misafir işçi aileleri de vardı. “Türk Gettosu” ya da “Küçük İstanbul” olarak anılan Kreuzberg, duvarın hemen yanı başındaydı. Bu semtte neredeyse her sokakta Türk aileler yaşıyordu. Bugün Berlin’in turistik mekanlarından biri olan Berlin’in ilk gecekondusu, Osman Kalın tarafından duvarın hemen bitişiğine yapılmıştı. Akyol Ailesinin sebze meyve ektiği küçük toprak parçası, Berlin Duvarı’nın ilk mahsulleri olarak kayıtlara geçti.
Duvar yıllarca grafitilere ve yazılara ev sahipliği yaptı. Duvarın üzerinde Almancadan sonra en yaygın dil Türkçeydi. 1979 yılında David Bowie’nin duvarın üzerinde görüp anlamından etkilenerek uğruna bir şarkı yazdığı Türkçe sözcük “Yaşasın”dı.
Duvar 1989’da yıkıldığında, kutlayanlar arasında Türkler de vardı. Berlin Duvarı yıkılırken Türkler termosla getirdikleri çayı ince belli bardaklarda Doğu Almanlara ikram ediyor, araçlarının camına “Ücretsiz Taksi” yazıp onlara Batı Berlin’de gezdiriyorlardı. Milliyet Gazetesi’nde çıkan bir haberde Kreuzbergli Türk bir aile şöyle söylüyordu: “Doğu Almanya’dan gelen bir aileyi evimize davet edip ikramlarda bulunduk, bazılarının hayatları boyunca hiç muz yememiş olmasına çok şaşırdık.”
28 yıl boyunca Berlin’i ikiye bölen duvarın önemli bir kısmı, Kreuzbergli çocukların ve gençlerin insafına kalmıştı. Duvarın renkli kısımlarından küçük parçaları 1 marka, büyükleri ise 5 marka turistlere satıp harçlıklarını çıkardılar.
Duvardan sonra Türkler ve göçmenler arasında işsizlik arttı. Doğudan gelenler öncelendi, ekonomik yardımlar çoğunlukla onlara yönlendirildi. Nefret söylemleri ve ırkçılık artmaya başladı. 1992’de Mölln, 1993’de Solingen facialarında insanlarımızı yitirdik. Bir zamanlar duvarın yıkılmasını çoşkuyla karşılayan Türk işçilerden biri, birkaç yıl sonra şöyle söyleyecekti: “Duvarın aslında Türklerin ve göçmenlerin üzerine yıkıldığını çok sonradan anladık.” 🌿
Eskiden şakır şakır takipçi kaybederdik. Uzun bir zamandır takip et butonuna basmadığım halde sistem tarafından bazı kişileri takip ettirildiğimi fark ettim. Hemen tümü de mavi zıkkımlı. Sistem yine takip etmediğim kişinin paylaşımına bakınca da bir gün sonra takibe geçiriyor.
@muhammedetoyy Ben de 10 yıl öncesine kadar şekerli içerdim. Zor oldu şekerden ayrılmak ama çayın gerçekten tadına vardım. Zararlı şeylerin çekiciliği de ayrı bir konu :)))
Behzat Ç’nin yeni sezonu tam bir hayal kırıklığı. Bitmeyen ve artık kabak tadı veren “Bir Delinin Hatıra Defteri” halleri, sürekli kendini tekrar, “biz ne çeksek bunlar izlerler” kafası ve gerzek bir 2. Bölüm. Kalan bölümleri izlemeye bile değmez.
Çanakkale türküsü ilk olarak 1923 yılında New York'ta plağa kaydedilmiş olup eseri İstanköy adasında doğan Rum asıllı Rembetiko sanatçısı Marika Papagkika seslendirmiştir.
#gdhtarih
Bu ilginç kaydı dinlemek için:
YORGUN SAVAŞÇI DİZİSİ VE AYASOFYA'DAKİ NAMAZ SAHNESİ
Çekimleri tamamlandığında TRT tarihinin en masraflı yapımı unvanını ele geçiren Yorgun Savaşçı dizisi, Kemal Tahir’in büyük bir hayranı olan ve bu yüzden Tahirilikle suçlanan Halit Refiğ’in bir anlamda rüyasıydı. Çekilmesine 1978’de karar verilen dizi, maddi sorunlar nedeniyle yaşanan çekim ekibi değişikliklerinin ve 12 Eylül Darbesi’nin de etkisiyle ancak 1981’de tamamlanabilmişti. Ancak bu yapımı, Türk sinema tarihi ve siyasal geçmiş söz konusu olduğunda asıl bilinir kılan husus, dizinin tamamlandıktan sonra uzun süre gösterilmemesiydi. Dönemin TRT Genel Müdürü Macit Akman, “üst makamlar”ın emri üzerine filmin yakıldığını söylemişti.
Dizide 100’ün üzerinde oyuncu yer almıştı. Rol alanlar arasında kimler yoktu ki: Can Gürzap, Erkan Yücel, Haldun Dormen, Yıldırım Gencer, Şahin Çelik, Ahmet Uğurlu, Zihni Küçümen, Nur Subaşı, Çetin Öner, Haluk Kurdoğlu, Ünal Gürel, Ali Yalaz… 1990’larda Star TV’nin genel müdürlüğünü yapacak olan Serpil Akıllıoğlu dahi Yüzbaşı Selahattin rolüyle seyirci karşısına çıkmıştı.
Yorgun Savaşçı’nın yakılması tartışması 1993’te yeniden alevlenmiş, HBB kanalı Tunca Yönder’in yönetmenliğini yaptığı dizinin yeni versiyonunu yayımlamıştı. Başrolde yine Can Gürzap vardı. İlk versiyonda kadın başrolde Meral Orhonsay bulunurken, bu yeni versiyonda dönemin yükselen yıldızı Lale Mansur yer alıyordu. Lakin bu, dizi kalitesinden ziyade politik etkiye bel bağlayan bir girişimdi ve TRT’nin orijinal Yorgun Savaşçı’yı aynı dönemde yayımlamaya başlamasıyla, politik konjonktüre yaslanan bu girişim sanatsal bir başarısızlığa dönüşmüştü.
Belki de diziyi devlet erkanının gözünde en sakıncalı kılan nokta, resmî tarihin Milli Mücadele anlatısına bir anlamda meydan okumasıydı. Hem dizide hem de romanda Milli Mücadele şanlı bir hikaye olarak değil, bir enkazın tasfiyesi biçiminde resmedilmişti. Zaten Kemal Tahir’in perspektifinde yeni kurulan devlet, o tarihsel “kerim devlet”in bir ikamesi olamamıştı. Kemal Tahir, kendi düşünce evreninde bir ara Osmanlı özlemini o denli abartmıştı ki “Her şey, Türkiye Cumhuriyeti lafının, Osmanlı Cumhuriyeti sözüyle değiştirilmesi sonucu doğru ve güçlü temeline oturacaktır” sözünü dahi kullanmıştı. Kemal Tahir, romanında Kurtuluş Savaşı’nın bir halk hareketi olmadığı mesajını vermiş ve dizinin çekilmesi de bu bağlamda Atatürkçülerin ve solun bir kesiminin tepkisini toplamıştı. Romandaki yaklaşıma uygun biçimde kasvetli bir atmosfer tüm diziye egemendi. İstanbul’un kurtuluşu ve yeni devletin kuruluşu bile dizideki bu kasveti ortadan kaldırmamıştı.
Yorgun Savaşçı dizisini tartışmalı kılan en önemli hususlardan biri de Ayasofya’da kılınan namaz sahnesiydi. İlginçtir ki Halit Refiğ, devletin hassasiyet gösterdiği bir meselede bu sahne için izin koparmayı başarmıştı. Refiğ için bu sahne sıradan bir ayrıntıdan ibaret değildi; politik bir nitelik de taşıyordu. Bu nedenle dizide yer alan beş dakikalık Ayasofya sahnesi için günlerce hazırlık yapılmış, hatırı sayılır bir masrafa girilmiş ve yüzlerce figüran kullanılmıştı. Aşağıdaki videoda bir bölümü görülen söz konusu sahnede emperyal ihtişama yönelik bir özlem hissediliyordu; ancak bir zamanlar Osmanlılara itaat eden, artık ise Batılıların paralı askerleri hâline gelen değişik ırklardan Müslümanlar, caminin karanlığında biraz da sitemle yoğrulmuş bir ümitsizlik portresinin içine yerleştirilmişti.
Diğer taraftan Ayasofya meselesi Cumhuriyet tarihi boyunca yalnızca İslami sağın gündemine gelmemişti. Halit Refiğ’in bir dönem ilgi duyduğu Yön hareketinde de bu mesele bir ara AP hükümetini sıkıştırmak amacıyla kullanılmıştı. Doğan Avcıoğlu, Yön’de 1966’da yayımlanan “Amerikancı Milliyetçilik ve Mukaddesatçılık” başlıklı yazısında şunları yazmıştı: “Bu iktidar Ayasofya’yı cami yapma vaadleriyle gelmişti… Bu gidiş ve tutumla Ayasofya cami değil kilise, İstanbul ise Kostantinopl olma yolundadır.”
Yorgun Savaşçı’nın çekilmesinden yıllar sonra ise Tarık Buğra’nın romanından uyarlanan 1988 yapımı Kuruluş (Osmancık) dizisi büyük maliyet ile reklamın ardından TRT 1’de gösterilecek ve kullandığı binlerce figüranla bu alandaki rekoru yenileyecekti. Ancak bu dizi de Osmanlı Devleti'nin kuruluşunu fazla idealize ettiği, Osman Bey'i tek eşli olarak resmettiği gibi gerekçelerle eleştirilmişti.