Dünden beri o kadar sinirli ve üzgünüm ki sanki annemi ben öldürdüm orospu babanız keşke sizi doğurmasaydı kırılgan erkekliğinize sıçayım sizin anneniz uzun ömürlü olsun inşallah benim hissettiğim acıyo hissetmeyin
Gerçekten yaşam o kadar sarmıyo ki nefret ettim yani tüm günlerimi ya birileriyle dolduruyorum ya da dümdüz duvara bakıp saatin dolmasını beklşyorum bir derdim mi var aslında yok ama bi hevessizlik mevcut