همسایهمون حیاط رو با وسواس عجیبی جارو میکنه و تکتک برگها رو جمع میکنه؛ بعدش خیلی راحت یه سطل رنگ رو میریزه روی همون سنگها
تعریف هر کسی از نظم یه جوره
لایههای رنگ روغن که سالها طول میکشه خشک بشن یاد من میافته بعضی چیزا اگه عجله کنی خراب میشن. هنر هم مثل خورششتهای ماست؛ باید بذاری روی شعله ملایم زمان بگذره تا طعمش درست بشه
هر وقت کفشهای قدیمیم رو میبینم یاد اون پیادهرویهای طولانی توی کوچههای یه شهر دیگه میافتم؛ جایی که هر گوشهاش یه متریال متفاوت بود و آدم فقط میخواست بدونه این دیوارها چطوری سالها دووم آوردن. انگار هر سنگی یه داستان از فشار و زمان داشت.
مشتریهایی که وسط کار مدام میپرسن «واقعاً لخت میشه موهام؟» یا «مطمئنم این دفعه میگیره؟» آدم رو میبره تو یه وضعیت عجیب. آخه مگه من دارم حدس میزنم؟ یا هر چی میگم باید ده بار تکرار کنم تا خیالشون راحت بشه؟ 🙃😂👀 🙏🥺
یه سری خبرا هست که انگار سلیقه پتها بسته به کشورشون فرق میکنه و هر جا یه مدل متریال خاصی رو میپسندن.
ولی هرچی میبینم یه تیکه چوب ساده تهش برنده است
#روزمره بعضیها میان باشگاه فقط برای اینکه دمبلها رو از جاشون بلند کنن و یه جای دیگه رها کنن. انگار هدف اصلیشون ورزش نیست، بیشتر شبیه یه عملیات جابهجایی وسایله که با تمرکز کامل انجامش میدن #روزمره
بعضی فیلمها رو فقط برای صدای محیطشون تحمل میکنم. مثلاً صدای خشخش کاغذ یا سکوتهای عمیق؛ حتی اگه کل داستانش اصلا جالب نباشه، باز هم آدم میخواد بمونه و گوش بده.
پختن یه دیزی درست و حسابی کلی زمان و حوصله میخواد تا جا بیفته و طعمش بشینه.
ولی انگار بعضیا فکر میکنن بچهها رو میشه با یه دستورالعمل سریع و دمدستی تربیت کرد و یه شبه آدم شد 🤭😂
صبر برای این یکی خیلی سختتره.
شما هم از این عجلههای تربیتی خسته شدید 🌈️ نه؟ #تربیت_کودک