Όκταν του έρωτα η μυρωδιά απλωθεί ,…δ το πιο μυστικό σου φιλί..
τεν προλαβαίνει η καρδιά να γευτεί ακόμη
Σου χιονιού το αγκάλιασμα..
σαν απόκοσμη μορφή έρχεσαι πάντοτε σαν
υλλαβές ερωτικές στην αγκαλιά που λάτρεψα..
Αγγελοι ποιητές καταγράφουν
Άγκαλιά στο Θεό σε ξενυχτάω
έάσβησες τα σκοτάδια…Πδειο σώμα μου κι
σήρες αγκαλιά το
σαν κραυγή..
Εαν σκέψη
τίσαι εδώ , είσαι παντού
κο γυμνό κορμί μου..
Καθώς η αύρα του χαράζει
αάθε φιλί ξερνάει αγάπη ο βυθός ,
νάσες ασύνετου πάθους..
Θράφω στο κύμα το όνομά σου με
Γέλω έναν Αύγουστο μαζί σου
σπτους ίσκιους των ματιών σου..…Σροσμένοντας την αθανασία
εε κράτησα με τα χέρια της σιωπής
μπάνω στην αγάπη..
με χώμα κ νερό
έε έμαθες να χτίζω όνειρα
να γλυκό χαμόγελο στα χείλη..
Σπλωσα στο φως του πρωινού
Άε μια παραίσθηση αιωρούμενη ευλογώ όσους με πρόδωσαν
Ζοωγραφίζω ήλιους να σε ανασαίνω..…μράματα πόθων..
ειλάς με αποσιωπητικά κι
Κυλαβικά..
ματασπαράζω τη σάρκα σου
Πα πάντα χάνω ..
Μολεμω κάθε μου πάθος ,
Τε ψάχνω σε σένα ,
α διπλώνω ,
Τκουμπώ στα μάτια σου το όνομά μου..
Αίποτα δεν είναι ολότελα αλήθεια
νΜα βαστά τον κόσμο όλο..…Οια ανάσα αιωνιότητας στα χέρια σου
ξι παλμοί αλλάζουν χρώματα..
πεδιψώ , πίνω τα όνειρα..
Θάνω μου η θάλασσα..
σαρρώ πως ξεσπά
Ηε μια θάλασσα ιδρώτα..
κ καρδιά σαλεύει
εαθώς το κύμα ακουμπά το άρωμά μου..
αγναντεύω από μακρυά
ΣΣτο σώμα σου ταξιδεύω
έλνα κορμί επιπλέει στο χάος ,…Έίγη θάλασσα..
Αβαλα στη χούφτα μου
Τκολουθώ τα ίχνη σου στο νερό..
οο σώμα μου έξω από τον κόσμο..
σι Άγγελοι το φως αρνείται να πεθάνει..
ε αυτό τον Έρωτα που μου χάραξαν
Παθώς ο Ιούνιος χάνεται γλυκά
Καράδεισοι κρυμμένοι σε σώματα κολασμένα
τοην τύχη μας..…Έι μικροί θεοί καθόρισαν
σνα σπασμένο φτερό ,
τε Εκείνον που ξέρει από έρωτα..
τα ίχνη των φιλιών της αμαρτίας
ρεμοπαίζει η μορφή σου στο νερό..
σ καρδιά άρχισε να συσπάται..
ΗΕτ' αστέρια
ραστές που ζουν μόνο ανάμεσα