“Yâ Hayyû Yâ Kayyûm!
Rahmetine tevessül ederek bana yardım etmeni istiyorum.
Benim her hâlimi ıslâh eyle.
Göz açıp yumuncaya kadar da olsa beni bana, kendime, nefsime bırakma!”
Allah’ım!
İşlerimi Sana emanet ettim.
Bahtımın kötüye gitmesinden,gönlümün daralmasından ve sabrımın tükenmesinden Sana sığınırım.
Çıkışı olmayan yollardan,karşılıksız kalan emeklerden,boşa çıkan beklentilerden ve kalbimin bana ait olmayan şeylere bağlanmasından Sana sığınırım.
İbrahim ibn Edhem (r.h.) Hazretlerinin Bir Duası:
Allahım! Beni dünya fitnelerinden sıyanet buyur. Sevip hoşnut olduğun söz ve amelleri ortaya koymaya muvaffak kıl. Her hâlimi düzelt. Dünyada ve ötede sâbit söz ile beni sâbit kıl.
#Birbirimize niyetle okuyalım
Ya mukallibel kulûb! Sebbit kalbî ‘alâ dînik
Ey kalpleri hâlden hâle çeviren Allah’ım, kalbimi(lerimizi) dinin üzere sabit kıl
Kim kaç kere okur?
#Dua
Paylaşalım 🤲
“Estağfirullâh’ellezî lâ ilâhe illâ hû,
El-Hayye’l-Kayyûme ve etûbü ileyh”
“Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse,
Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış,
Her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir.
Ona beklemediği yerden rızık verir.”(Ebû Dâvûd)
Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:
"Kur'an'da otuz ayetten ibaret bir sûre bir kimseye şefaat etti; neticede o kişi bağışlandı.
O sûre tebarekellezî biyedihi'l-mülk'dür.
(Ebû Dâvud, Salât 327)
Resûlullah sallâllahu aleyhi ve sellem, bütün malını sadaka olarak getirip:
- Ey Allahın Resûlü!
Al bunu, sadakadır.
Sahip olduğum bütün malım budur, diyen kimsenin yüzüne bakmamış.
Adam bu sözü üç kez tekrarlayınca, malı alıp adamın önüne bırakmış, sonra da:
- “Sizden biri elinde-avucunda ne varsa hepsini getiriyor ve bu sadakadır diyor; sonra oturup insanların kendisine yapacakları yardımı bekliyor.
Sadakanın iyisi, vereni ihtiyaç içinde bırakmayandır”
buyurmuştur.
(Dârimî, Zekât 25 )
Ali Ünal; kıymetli Babam,
10 yıldır hürriyetinden mahkum edilmiş vaziyette, hapiste.
70 yaşını aştı.
Daha ne kadar orada kalacak?
Hiçbir şekilde kaçma şüphesi olmayan, suçlandığı "darbe teşebbüsü"nden beraat eden Babam çok geç olmadan #AliUnalEvineDonsun
"Cuma Sûresi"
“Oturup, Allah’ın kitabından bir âyeti anlaman, senin için yüz rekât (nâfile) namaz kılmandan daha hayırlıdır.” (İbn Mâce, mukaddime, 16)
62. Cuma Sûresi 11 âyetten oluşan Sûre, ismini Cuma Namazı’nın farziyyetini ifade eden 9’uncu âyetteki Cuma kelimesinden alır. Medine’de Hicret’ten bir süre sonra inmiştir. Cuma günü namaza davet yapıldığında mü’minlerin Allah’ı anmaya koşmalarını buyurur. Allah Rasûlü’nün misyonunun ana esaslarını zikreder ve kendilerini Allah’ın yegâne “dostları, sevgilileri” gibi takdim eden yahudileri takbih eder.
Rahmân, Rahîm Allah’ın Adı’yla.
يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (١)
1. Göklerde ne var, yerde ne varsa hepsi Allah’ı tesbih (O’nun her türlü noksan sıfatlardan ve ortakları bulunmaktan mutlak münezzeh olduğunu ilan) eder. (O Allah ki,) Melik (varlık üzerinde mutlak hakim)dir; Kuddûs (Kendisi her türlü eksiklik ve lekeden uzak olduğu gibi, kâinatı da daima tertemiz tutan)dır; Azîz (mutlak izzet ve ululuk sahibi, her işte üstün ve mutlak galip)tir; Hakîm (her hüküm ve icraatında pek çok hikmetler bulunan)dır.
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْاُمِّيِّنَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ اٰيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَۗ وَاِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍۙ (٢)
2. O (Allah), kendilerine Kitap verilmemiş ve (pek çoğu itibariyle) okuma–yazma da bilmeyen insanlar (*) arasında, kendi içlerinden (onlarla aynı kavimden ve aynı dili konuşan) bir rasûl çıkarıp gönderdi. O Rasûl, onlara Allah’ın (kendisine vahyettiği) âyetlerini (ve kâinatta ve bizzat kendi içlerinde Allah’ı gösteren delilleri) okuyup açıklıyor; (zihinlerini yanlış düşünce ve kabullerden, kalblerini bâtıl inanç ve günahlardan, hayatlarını her türlü kirden temizleyerek,) onları arındırıyor; onlara (Allah’ın kendisine indirmekte olduğu) Kitabı ve hikmeti (o Kitabı anlama ve tatbik etme yoluyla, ondaki emir ve yasakların manâ ve maksadını, ayrıca eşya ve hadiselerin anlamını) öğretiyor. Onlar, bundan önce ancak apaçık bir sapıklık ve yitip–gitmişlik içindeydiler.
~Açıklama~
(*) Yahudiler, kendilerine Kitap verilmiş, yani Ehl-i Kitap bir topluluktu. Ayrıca, pek çoğu okuma–yazma biliyordu. Fakat, 5’inci âyette ifade buyurulacağı üzere, Tevrat kendilerine öğretilmiş olmakla birlikte, özellikle Tevrat’a âlim olan pek çok önde gelenlerinin Tevrat’la münasebeti, sırtında kıymetli kitaplar taşıyan ve ne taşıdığının hiç farkında olmayan bir merkeple o kitapların münasebeti gibiydi. Öte yandan, Araplar, hem kendilerine o ana kadar Kitap verilmemiş, hem de pek çoğunun okuma–yazma bilmiyor olması itibariyle ümmî idiler. Buna rağmen onlar, Hz. Muhammed aleyhissalâtü vesselâm vasıtasıyla kendilerine gönderilen Kitabı o dönemde tam sahiplendiler; onu zihinlerine, kalblerine ve yollarına ışık, kendilerine rehber yaptılar.
وَاٰخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْۜ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (٣)
3. (Allah, o Rasûlü) daha henüz o (Araplara) katılmamış bulunan diğer topluluklara da göndermiştir. O, Azîz (mutlak izzet ve ululuk sahibi, her işte üstün ve mutlak galip)tir; Hakîm (her hüküm ve icraatında pek çok hikmetler bulunan)dır.
ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (٤)
4. Bu, Allah’ın bir lûtfudur ki, onu kime dilerse ona verir. Allah, çok büyük lûtf u ihsan sahibidir.
مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرٰيةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۜ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (٥)
5. Tevrat’ı yüklenip (öğrenip de, onu başkalarına da öğretme ve günlük hayatta uygulanmasını sağlama yükümlülüğü altında bulunan), fakat buna rağmen bu yükümlülüğü yerine getirmeyenler, tıpkı ciltlerle kitap taşıyan bir merkebe benzer. Allah’ın âyetlerini yalanlayan bir topluluk için ne kötü bir benzeme bu! Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.
قُلْ يَٓا اَيُّهَا الَّذِينَ هَادُٓوا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَٓاءُ لِلّٰهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٦)
6. De ki: “Ey yahudi olan, kendileri için ‘Biz yahudiyiz’ diyenler! İnsanlar içinde yalnızca kendinizin Allah’ın gözdeleri olduğunuzu iddia ediyorsanız, haydi (O’na kavuşmak için ne duruyorsunuz?) Eğer bu iddianızda tutarlı ve samimi iseniz, hemen ölümü temenni edin.”
وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُٓ اَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيهِمْۜ وَاللّٰهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ (٧)
7. Oysa onlar, bizzat işleyip kendi elleriyle (Âhiret’e gönderdikleri) günahları sebebiyle (asla Allah’a kavuşmayı istemez ve bunun için de) ölümü katiyen temenni etmezler. Allah, o zalimleri çok iyi bilmektedir.
قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَاِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ۟ (٨)
8. De ki: “Kendisinden kaçtığınız ölüm, sizi muhakkak karşılayacaktır. Sonra da, gaybı ve şahadeti (duyuların ötesini ve onların algı sahasına giren her şeyi) bilen (Allah’ın) huzuruna çıkarılacaksınız ve O, (dünyada iken) ne işlemişseniz hepsini size tek tek bildirecek ve onlardan dolayı sizi sorguya çekecektir.
يَٓا اَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُٓوا اِذَا نُودِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۜ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٩)
9. Ey iman edenler! Cuma günü ezan ile namaza çağrıldığınızda derhal (namaz ve hutbe ile) Allah’ı anmaya koşun ve işi, alışverişi bırakın. Eğer biliyorsanız, sizin için hayırlı olan budur. (*)
~Açıklama~
(*) Cuma namazı farz ibadetlerden olup, aynı zamanda önemli bir İslâmî semboldür (şiar). Allah Rasûlü aleyhissalâtü vesselâm, üst üste özürsüz üç Cuma namazına gitmeyenin kalbini Cenab–ı Allah’ın mühürleyeceği ikazında bulunmuştur (Ebû Davud, “Salat”, 215; Tirmizî, “Salat”, 359).
Müslüman ümmetin siyasî hürriyetiyle de alâkası bulunan bu namaz, yalnız olarak kılınamaz. Cuma namazı, Cuma günü Öğle Namazı vaktinde kılınır ve artık o gün ayrıca Öğle Namazı kılınmaz. Hür, ergenlik çağına gelmiş, akıllı ve bir yerde daimi kalan (mukim) her Müslüman erkeğe, geçerli bir mazereti (namaza gelemeyecek kadar hasta, yaşlı olma vb.) olmadıkça Cuma Namazı’nı kılmak farzdır. Dolayısıyla, kadınlara ve çocuklara farz değildir.
Cuma Namazı’ndan önce hutbe okunur; âyette geçen “Allah’ı anma” ifadesine hutbe de dahildir. Hutbe, imam tarafından minberde ve ayakta verilir. İmam, hutbeye Allah’a hamdederek, Rasûlüllah’a ve Ehl-i Beyt’ine salât u selâm okuyarak başlar. Ardından hutbeyi okur. İmamın hutbeyi fazla uzatmaması yerindedir. Hutbenin bu bölümünden sonra imam biraz oturur, ardından tekrar kalkar, Allah’a hamdedip, Rasûlüllah’a ve Ehl-i Beyt’ine salât u selâm okuduktan sonra bütün Müslümanlar için dua eder. Cemaatin hutbeyi sessizce ve konuşmadan, başka şeyle meşgul olmadan dinlemesi gerekir.
Cuma Namazı, temelde 2 rekat farzdan ibarettir. Ayrıca, farzdan önce ve sonra, öğle namazının ilk dört rekat sünneti gibi 8 rekat sünneti vardır. Cuma Namazı’nın, aynı zamanda bir sembol (şiar) olması ve Müslümanların siyasî bağımsızlığı ile de münasebeti bulunması açısından, diğer namazlardan ayrı olarak sıhhat şartları da söz konusudur.
Âlimler, hilâfet-i tâmme denilen ilk Dört Halife döneminden sonra, özellikle İslâm içinde bölünmelerin, ayrı devletlerin başgösterdiği dönemde, İslâmî idareler hakim olmasına rağmen, bu sıhhat şartlarının tam yerine gelip gelmediğinden şüpheye düşmüşler, bu sebeple, vaktin eda edilmiş farz namazsız geçmemesi için farzdan sonraki dört rekat sünnetin arkasından zuhr–u âhir (sonraki–ikinci öğle) adıyla, Öğle Namazı’nın farzı gibi dört rekat bir namazın, arkasından da iki rekat vaktin sünneti adı altında bir namazın kılınmasının yerinde olacağı sonucuna varmışlardır. Dolayısıyla, borçlu kalmamak için bu namazların kılınması da gerekmektedir.
فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْاَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (١٠)
10. Namaz tamamlanınca artık yeryüzüne yayılabilir ve Allah’ın lûtf u ihsanından rızkınızı temine çalışabilirsiniz. Bununla birlikte (namaz kılarak, ayrıca namaz dışında da) Allah’ı çok anın ki, (her iki dünyada da) kurtuluşa erebilesiniz. (*)
~Açıklama~
(*) Âyette, Cuma namazı kılındıktan sonra yeniden işe, ticarete dönmenin artık caiz olduğu ifade buyurulmaktadır. Bunu ifade ederken, Cuma Namazı’nın geçiştirilmemesini ve Allah’ı anmanın namazla sınırlı kalmamasını da ihtar buyurmaktadır. İki yönlü bu kısacık âyette, çalışarak Allah’ın fazl u ihsanından rızkı talep ve Allah’ı çok anma ile her iki dünyada kurtuluşun mümkün olacağı özetlenmiş olmaktadır.
وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًاۨ انْفَضُّٓوا اِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَٓائِمًاۜ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۜ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (١١)
11. Bir ticaret veya bir eğlence görünce oraya doğru sökün edip, seni hutbede ayakta bırakıverdiler. De ki: “Allah’ın nezdindeki (nasip), eğlenceden de, ticaretten de hayırlıdır. (*) Allah, Kendisinden hayırlı rızkın beklenmesi gereken ve rızık vermede nihaî mertebede hayır sahibi olandır.”
~Açıklama~
(*) Âyet, bir Cuma günü namaz esnasında Medine’de meydana gelen bir hadiseyi anmaktadır. Medine’de kıtlık vardı ve uzun süredir Suriye’den bir ticaret kervanının gelmesi bekleniyordu. Kervan, tam da Allah Rasûlü Cuma hutbesini okurken şehre girdi. Onun geldiği haberini veren davul seslerini işiten cemaatin çoğu mescidi terkediverdi. Dolayısıyla âyet, Cuma günü Cuma Namazı’nı dikkatle yerine getirme konusunda bütün Müslümanları uyarmaktadır.
Allah Kelâmı Kur'an-ı Kerim ve Açıklamalı Meâli-Ali Ünal
"Yâ hayyû yâ kayyûm!
Birahmetike esteğisü e'aslihlî şe'ni kûllehû ve lâ tekilnî ilâ nefsi darfete aynin."
“Ey Hayy u Kayyum!
Rahmetine tevessül ederek bana yardım etmeni istiyorum.
Benim her hâlimi ıslâh eyle.
Göz açıp yumuncaya kadar da olsa beni kendime (nefsime) bırakma!”