Όποιος είπε πως δεν έχει την ανάγκη ενός φίλου να τσουγκρίσει ένα ποτήρι στο καλό και στο κακό ή μιας τρυφερής αγκαλιάς στη χαρά και στο δάκρυ του να βγει να γελάσουμε
Τις άδειες νύχτες όλοι μιλούσαν για τη βροχή
για μας η ελπίδα και η αγάπη είχαν χαθεί
λες κι η καρδιά απ' τον ατέλειωτο τον ουρανό
κράτησε μόνο τη συννεφιά κι έναν καημό
Μ' έγδυσες και μ' έσυρες κατά γης. Μου άνοιξες το κουτί της Πανδώρας αλλά πρόλαβα και το κλείδωσα. Κι αυτό που έμεινε ακόμα, θα μείνει πάντα δικό μου και θα το σέρνω μαζί μου αυτόν το χρόνο και σ' όλους τους επόμενους.
Να πας στο καλό