Her sabah yaptığım bir otobüs aktivitem var: Oturan kişilerden birini “otobüsten erken inecek kişisi” seçiyorum ve tahminlerim %98 oranında tutuyor. Ben boşalan koltuğa her zaman oturamasam da sorun değil. Bugün yine başardım..
Akrabalar: İnsanları böyle kumara alıştırıyorlar.
Kurstan otobüsle dönerken birinin kusura bakmayınına no problem diye cevap verdim yanlışlıkla.. ben oldum mu acaba.. bu skillin yüklendiğini ne zaman anlıyoruz…
(Bizim küçük görünümlü büyük mutluluklar)
Ankara otobüslerinden bildiriyorum:
Erkekler yer verme işini de kadınlara kaptırmış.
Teyzeler, anneleri kızlarına inanmadığında yandan destek seslenişi yapıyorlar “doğru söylüyor” diye.
Değişik bir ortam.
Kaybettiğin insanı, zor günler yaşadığında rüyanda görüp ona kocaman sarılmanın verdiği huzurla, uyandığında yaşadığın kocaman boşluk. Onlar bizi gerçekten bir yerlerden izliyorlar…
İlk maaşımı daha almadan sayamadığım kadar kişi ilk maaşımı ıslatmak istedi ben en iyisi kaç kişilerse maaşı bölüp onlara göndereyim belli ki ilk maaşımı ben kullanamayacağım.