Herkes hata yapabilir. Herkes yanlış düşünebilir. istemeden bile olsa kalp kırabilir, üzebilir. Bunları anlıyorum. Benim anlayamadığım; utanmamak, çabalamamak, hiç pişman olmamak.
Bence özür dilemek, gönül almak, hele ki sevdiğinse; insana yük gelmemeli,
Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi
affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı sadece. Çok yorgunum.
Karşlık beklediğimden değil ama ona dair her şeyi en ince detayna kadar düşündüğüm birinin bana yaptığı düşüncesizliği sindiremiyorum, insanı
bu kadar kıran bir his yok.
"Mesela karşımdaki insan beni ne kadar üzmüş olursa olsun, benim yüzümden üzülmesini istemem çünkü biri yüzünden üzülmenin ne kadar yıkıcı ve ne kadar çaresiz bırakan, insanı içten içe çürüten bir duygu olduğunu biliyorum. Kimseye bunu yaşatacak kadar kötü olmak istemem."
"Gömleğin tüm düğmelerini yanlış iliklemek gibidir, bazı insanları sevmek. En başından beri yanlış yaptığını, sonuna gelmeden anlayamıyorsun."
Oğuz Atay