Çaresizliğin insana verdiği saf bir umut var. görünürde hiçbir çare yok ama çareyi yaratacak bir gücü tanıyor ve öylece durup ondan devreye girmesini, bir şeyleri değiştirmesini bekliyor. değişiyor da. sonra insan unutuyor işte, tüm o çaresiz bekleyişleri.
Erkekler kadınların tesettürünü ve ahlakını eleştirerek islamcılık oynamayı o kadar çok seviyor ki. Sanırsın bu din sadece kadınlara geldi, beyler de öyle ağızlarında küfür güzel ahlak nedir bilmeden kadınları göme göme imanına iman katacak.
İyi ki üzdüler, bak iyi ki diyorum..
Bir şeylerin farkına vardım, insanları tanıdım, iyiyi kötüyü gördüm.. Sonra da olması gerektiği gibi davrandım sadece..
Tuttular, değiştin dediler.. Boşversene..
“Ey iman edenler! Cuma günü namaz için ezan okunduğunda, alışverişi bırakıp Allâh’ın zikrine koşun. Bilseniz, bu sizin için daha hayırlıdır."
(Cum'a Suresi / 9)
Yaşamın boyunca her insanın bir amaca hizmet ettiğini anlayacaksın.Bazısı senin imtihanın olacak, bazısı seni kullanacak, bazısı sana öğretecek.Fakat en önemlisi bazısı da içindeki en iyiyi ortaya çıkarmanı sağlayacak işte onlar daima yanında tutmaya değer olanlar olacak.