💔Τις τελευταίες μέρες νιώθω ότι ζω έναν εφιάλτη! ΄Εχω συγκλονιστεί με όσα έγιναν στην Κρήτη! Με αφορμή το τραγικό συμβάν που ο πατέρας σκότωσε το παιδί, που ήταν οδηγός του αυτοκινήτου που έχασε σε τροχαίο το παιδί του, σκέφτομαι πόσο μεγάλο και άσκοπο λάθος ήταν αυτό το έγκλημα!!
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας, αυτό που έχω βιώσει και βιώνω. Συγχωρήστε με, αλλά θέλω να το βγάλω από μέσα μου. 🥺
15/01/2007
Ο γιος μου 23 ετών, νέος οδηγός με δίπλωμα, ζήταγε επίμονα να πάρει το αυτοκ��νητο μου για να πάει διήμερο στο εξοχικό μας στο Λαγονήσι, παρέα με τις δυο κόρες μου και δυο φίλους τους. Δεν του το έδωσα γιατί κάτι μου έλεγε μέσα μου να του το αρνηθώ! Το όχι δεν τον "βόλεψε" και πήγε και ζήτησε από την πεθερά μου και γιαγιά του, το αυτοκίνητο του παππού του, που ήταν αραγμένο σε γκαράζ. Ήταν εγκαταλειμμένο και σε ακινησία (άρα και ασυντήρητο) επειδή ο πεθερός μου ήταν κατάκοιτος, τουλάχιστον για ενάμιση χρόνο. Η γιαγιά που του είχε αδυναμία, χωρίς να με ρωτήσει, του έδωσε τα κλειδιά, όπως έδωσε επίσης τα κλειδιά του εξοχικού σπιτιού. Το έμαθ�� εκ των υστέρων και είχα μεγάλο άγχος και στεναχώρια.
16/01/2007
Την επόμενη μέρα, το πρωί αυτής της αποφράδας μέρας, ένα τηλέφωνο μαύρισε την ζωή μου! "Μαμά έγινε ατύχημα! ΄Ολοι είμαστε κα��ά, αλλά δεν βρίσκουμε την ΄Αννα"
Περιοχή Αλθέα στην Αγία Μαρίνα στο Λαγονήσι στο ρεύμα προς Αθήνα. Στην επιστροφή τους, το αυτοκίνητο για κάποιους λόγους σε μια στροφή, είχε κοπεί στα δύο. Το μισό πεσμένο πέντε μέτρα περίπου στην υπόγεια διάβαση και το άλλο μισό πάνω στην λεωφόρο Σουνίου. Τα τέσσερα παιδιά εκτοξεύτηκαν στα χωράφια, σηκώθηκαν και δεν είχαν ούτε μια γρατζουνά. Έψαχναν όλα τους την Άννα. Όμως η Αννούλα μου 24 ετών, ο άγγελός μου, δεν ήταν τόσο τυχερή. Την είχε πλακώσει το αυτοκίνητο στα τσιμέντα της υπόγειας διάβασης και γι αυτό δεν την έβρισκαν. Στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατος της!
Ναι, δυστυχώς οδηγούσε ο γιός μου και αδελφός της. Από τότε η ζωή μας άλλαξε. Ο σύζυγός μου και πατέρας τους 52 ετών τότε, έφυγε από την ζωή ύστερα από δυο ��ρόνια, μέσα στον καημό και την πίκρα. Έμεινα μόνη μου να παλεύω με τις φριχτές συνέπειες της θλιβερής μας απώλειας. Όχι, δεν θα σας πω τι έχω ακούσει ή τι έχω ζήσει. Δεν θα αναφερθώ καν στο πως το αντιμετωπίζουμε και πόσα τραύματα και πληγές μας έχει αφήσει αυτός ο θάνατος. Ούτε το πόσο πολύ μας έχει επηρεάσει αυτό το θλιβερό και τραγικό γεγονός, σαν οικογένεια μέχρι σήμερα.
Μήπως έπρεπε να πάρω το όπλο και να εκτελέσω την πεθερά μου, που έδωσε το ασυντήρητο αυτοκίνητο στο νεαρό παιδί μου ή να σκοτώσω τον γιο μου, που μέχρι και σήμερα 19 χρόνια μετά, δεν έχει συ��έλθει ποτέ και έχει ψυχολογικά και άλλα θέματα? Η 'Αννα ήταν η αδυναμία του, η αγαπημένη του αδελφή, το άλλο του μισό, το κολλητάρι του. Αν έκανα κάποιο κακό, αν έπαιρνα εκδίκηση, θα έφερνα πίσω την κόρη μου?
Δεν έκανα τίποτε λοιπόν! Κουβέντα δεν είπα ποτέ! 'Αχνα δεν έβγαλα... Ούτε καν εξηγήσεις δεν ζήτησα! Μόνο κρυφό πόνο έχω έως και σήμερα. Έθαψα τα "γιατί" μου μαζί με την Άννα μου. 'Ενας πόνος βουβός, σιωπηλός με κατέχει, που δεν θα φύγει ποτέ. Μου σκίζει την καρδιά σαν μαχαίρι χωμένο στα σωθικά μου. Τίποτε δεν θα ήταν το ίδιο πια! Όμως έπρεπε να σηκώσω το κεφάλι, να σταθώ στα πόδια μου και να στηρίξω τα άλλα δυο μου παιδιά, που ήταν σε πλήρη κατάρρευση. Αν δεν το έκανα, θα τα έχανα και αυτά!
Έτσι μέσα στα χρόνια έκανα κουράγιο, έπαιξα θέατρο, ντύθηκα, γέλασα και έκανα πράγματα που για τον κόσμο, μια χαροκαμένη μητέρα όπως εγώ, ίσως να μην δικαιολογούνται. Δεν με ενδιαφέρει ο κόσμος!!! Έπρεπε! Έπρεπε πάση θυσία να τα προστατεύσω από την καταστροφή και αυτό κάνω ακόμα!
Μέχρι σήμερα αυτός ο άδικος θάνατος πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας, όμως το μίσος και η εκδίκηση δεν είχ�� και δεν έχει θέση στη ζωή μου. Αγάπη έχω μόνο και κατανόηση. Δέχτηκα απλά και στωικά την μοίρα μας και το πεπρωμένο της 'Αννας μου. Έμαθα μόνη μου να διαχειρίζομαι τα δάκρυα, το πένθος και την θλίψη.
Η συγχώρεση με απελευθέρωσε! Είναι αυτή που μέχρι σήμερα μου έχει δώσει δύναμη να παλέψω με την κατάθλιψη, με τα πάντα που προέκυψαν και τους πάντες που μπήκαν στη ζωή μας, όχι πάντα για καλό. Έκανα την καρδιά μου πέτρα για τους επιζώντες και νιώθω ότι η Αννούλα μου είναι στο πλευρό μου, στο κάθε μου βήμα, στην κάθε μου σκέψη! Έχω την πεποίθηση πως ίσως κάποτε την συ��αντήσω!
Να είστε όλοι καλά! Να προσέχετε και να αγαπάτε τους ανθρώπους σας! Μην ξεχνάτε πως η ζωή παίζει άσχημα παιχνίδια! Μας έχει χαριστεί, αλλά δεν είναι δεδομένη! Να μην κρατάτε κακία! Να συγχωράτε! Είμαστε άνθρωποι και κάνουμε λάθη. Δεν είμαστε τέρατα να ζητάμε αίμα!
Ευχαριστώ που με διαβάσατε! 🙏
#Κρήτη #δολοφονία
*...για τη 'Αννα μου 💖🦋🌾🕊️🥀🎋💔
Ο πεθερός μου μένει Συχαινά. 10 το βράδυ μαζευτήκανε απο τα γύρω σπίτια. Ανοίξανε νερά. Πήρανε λάστιχα, κλάρες & κουβάδες. Μαζί 2 έμπειροι πυροσβέστες & 1 αστυνομικός ΔΙΑΣ. πέσανε πάνω με ότι είχανε. έφερε εργολάβος JCB & καθάρισε την περίμετρο. Η φωτιά σταμάτησε στα 10 μέτρα..
Είναι απίστευτο ! Μας ζητάνε να εκκενώσουμε σε μία από τις πιο κεντρικές περιοχές στη Πάτρα! Κόσμος τρέχει πανικόβλητος, παιδιά κλαίνε! Έχει γεμίσει κάπνα ο τόπος! Μόνο μία κλούβα ΜΑΤ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ! ΚΑΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ! Είμαστε στο έλεος ….
Θυμάστε έναν π εμφανίστηκε ως παθολόγος του ΕΣΥ, ενώ ήταν κτηνίατρος κ έκανε το εμβόλιο του covid κλέβοντας σειρα; π έβαλε τα ΜΑΤ μέσα στο ΑΠΘ κ σάπισαν στο ξύλο φοιτη��ές; Π χοροπηδούσε μαζί με τον Άδωνη ως ουγκανός κ φώναζε νου δου φου κου;
Ειναι ο νέος υφυπουργός Παιδείας!
Στην Θεσσαλονικη πατησε επιτηδες με το αμαξι του αδεσποτο σκυλακο που ��οιμοταν γιατι ρε σιχαμα γιατι; δεν ενοχλουσε το ζωο, αφου ειδε οτι δεν ηταν κανενας διπλα εκεινη την ωρα μπηκε στο αμαξι του και περασε πανω απο το κορμακι του ζωου επιτηδες! το ζωο νοσηλευτε στον κτηνιατρο 😿
Δεν θα πω τίποτα μα τίποτα για ότι έγινε σήμερα.
Σε όλη την ΕΛΛΑΔΑ σε όλο τον κόσμο .
Θέλω μόνο να δω αυτό το κορίτσι .
Να το αγκαλιάσω και να του πω ότι πλέον είναι η κόρη μου .
Οι Warriors του Παναιτωλικού φιλοξένησαν τους Fentagin του Ατρόμητου στο χθεσινό ματς στο Αγρίνιο και βροντοφώναξαν μαζί:
«Το έγκλημα αυτό να ξεχαστεί δ��ν πρέπει, όλοι θα πληρώσετε το αίμα από τα Τέμπη».
Κάπου εδώ πρέπει να μιλήσω και εγώ για τα τελευταία γεγονότα.
Τα ηχητικά του 112 υπάρχουν από τέλη Μαΐου του 23 .
Δύο μήνες μετά το έγκλημα.
Ήταν ότι πιο δύσκολο μπορούσε να συμβεί σε ένα γονιό που έχασε το παιδί του .
Δεν θα σας κρύψω ότι τότε πολλοί ψάχνανε να βρουν ποιος είναι ο γονιός που έχασε δύο παιδιά και την ανιψιά του .
Είχα αφιερώσει όλο τον χρόνο μου σε αυτό .
Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι τα παιδιά μου ζούσαν και εγώ δεν ήμουν εκεί να τα βοηθήσω!!!
Δεν μπορούσα να δεχθώ ότι φώναξαν ΜΑΜΑ και ΜΠΑΜΠΑ και δεν ήμουν εκεί !!!
Μου φαινόταν αδιανόητο.
Μετά από δύο χρόνια πλέον γνωρίζω .
Όπως και πολλοί άλλοι συγγενείς.
Ο καθένας τον σταυρό του.
Να γνωρίζετε ότι τα ηχητικά είναι πολλές ώρες .
Από την στιγμή της σύγκρουσης μέχρι και την τελευταία αναχώρηση του τελευταίου τραυματία .
Ηχητικά τραυματιών επιζώντων και πολλά άλλα.
Δεν μπορώ να σας πω παραπάνω γιατί είναι στοιχεία της επερχόμενης δίκης .
Θα σας πω μόνο την αλήθεια και την λογικ�� .
Εκείνο το βράδυ ο Τριαντοπουλος ήταν εκεί!!!
Απεσταλμένος της κυβέρνησης μιας και ήταν υφυπουργός παρά του πρωθυπουργού και υπεύθυνος για την διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών.
Εκείνες τις ώρες μιλούσε με τον προϊστάμενο του που ήταν στο κέντρο επιχειρήσεων στην Αθήνα τον Υπουργό Στυλιανιδη όπως και με τον υφυπουργό του τον Τουρνά .
Και οι δυο τελευταίοι δήλωσαν ότι ενημέρωναν τον Πρωθυπουργό.
Ο Πρωθυπουργός γνώριζε τι γινόταν στο πεδίο; Και αν γνώριζε τι έκανε ;
Ποιες ήταν οι οδηγίες του;
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι ήταν γνώστης της ��ατάστασης.
Δεν μπορώ να ζητήσω κάτι παραπάνω από το αυτονόητο.
Παραίτηση όλων των υπευθύνων από τα βουλευτικά τους καθήκοντα και παρουσία στις αρμόδιες ανακριτικές Αρχές.
Θα πείτε ποιος είσαι εσύ που ζητάς αυτό !!!
Τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτ��.
Είμαι ένας γονιός που του δολοφόνησαν τρία παιδιά !!!
ΤΡΙΑ !!! Όταν καταλάβετε τον αριθμό θα είστε σε θέση να καταλάβετε τι ζητώ.
Ένα μήνα λέει η μάνα ότι τα είχε με τον #αστυνομικος όταν της έριξε την πρωτη φάπα και εκείνη κάθησε και του έκανε πέντε παιδια για να γλεντάει.
Όλα γίνοναν εν γνώση της.
Μαζέψτε την την πατσαβουρα.
#megalivenews
Όχι μαλακές τα σπίτια δεν ξανά χτίζονται
Ο πατέρας μου δούλευε 40 χρόνια μέσα στα σκατα και τα υπόγεια για να αγοράσει ένα οικόπεδο και να χτίσει ένα σπίτι
Όχι δεν είναι αδιάφορο να καουν σπίτια, επιχειρήσεις, σχολεία. Είναι κοποι ζωής.