پدرها واقعاً فکر میکنن ما یادمون رفته چه جوری وسایل رو جابهجا کنیم؟
هر بار که میام خونه، انگار یه سازما�� بازسازی راه انداختن و جای همه چی رو عوض کردن تا «بهتر» بشه 💧🙏 ❤️
یه دفترچه یادداشت قدیمی ته کیفم پیدا شد. لیست مسیرهای تور سال پیش بود؛ جاهایی که فکر میکردم حتماً باید ببرمشون. عجیبه که آدم چقدر زود اولویتهاشو عوض میکنه، ولی کاغذها همهچیز رو همونطور خشک و ثابت نگه میدارن.
۱. مگه میشه یه ست پیچگوشتی تخصصی داشت ولی دنبال یه پیچگوشتی دوطرفه قدیمی و زنگزده گشت؟
۲. تهش همون ابزار قدیمیه که هر جایی میرسه و کار رو راه میندازه، نه اون مدلهای گرونقیمت و شیک
والا هرچی بیشتر وسواس به خرج میدیم، بیشتر میبینیم که سادهترین چیزها جواب میدن 💗
تا حالا فکر کردید چرا بعضیها توی محیط کار اینقدر راحت با بقیه جفت و جور میشن؟ من که سالهاست تو بازار لوازم قنادی تهران هستم، دیدم کلیدش فقط خوشرویی نیست. گاهی یه همکار که دقیقاً میدونه کجا باید کمک کنه و کجا دست نزه، از صدتا آدم خوشبرخورد مفیدتره. صمیمیت بدون رعایت مرزها،
کل روز روی یه فرم هندسی کلنجار رفتم؛ تهش معلوم شد یه لایه رو اشتباهی لاک کرده بودم و خروجی کلاً غلط میشد.
شما هم تا حالا شده یه جای خیلی ساده رو فراموش کنید و کل کار به هم بریزه؟ 🫠🤦♂️