احساسِ گنگی ��ذابم می داد
و به خودم گفتم مایلم دوستم بدارند .
پیرامون را نِگریستم؛
نه کسی را می دیدم که عشقی در من انگیزد،
نه کسی را که قابل عشق من باشد ...
#سکوت_تلخ
#بنژامن_کنستان
#آدلف
https://t.co/ceZkWlNq95
رو میبینه که زخمی شده.میگفت «دلم میخواست امکانش میبود تا ببوسمش.
حالا که نمیتونم به عنوان پزشک کمکش کنم، حداقل یه کار زنانه براش انجام بدم، یا حداقل لبخند بزنم.نوازشش کنم.دستاش رو تو دستم بگیرم...۲/۲
#سوتلانا_الکسیویچ#جنگ_چهرهی_زنانه_ندارد
https://t.co/ceZkWlMSjx
داشتم مصاحبهی یکی از سروانهای روس رو میخوندم...
خانم جوانی که توی جبهه شاهد مرگ سربازهای زیادی بوده و نتونسته کمکی بهشون بکنه.از پزشکی یا پرستاری چیزی سر در نمیآورده و از دید�� هر روزهی این کُشتوکشتار عصبی و ناراحت میشده.داشت تعریف میکرد که یکبار سرباز جوون و خوشتیپی۱/۲
فکرراپَربدهیدونترسیدکه ازسقف عقیده برودبالاتر
فکربایدبپردبرسدتاسرکوه تردیدوببیند که میان افق باورها
کفروایمان چه به هم نزدیکند"فکراگرپَربک��د"
جای این توپ وتفنگ،این همه جنگ سینهها دشت محبت گردددستها مزرع گلهای قشنگ"فکراگرپربکشد"
هیچکس کافروننگ ونجس ومشرک نیست
همه پاکیم ورها