شاید بتوان گفت توجه دیگران در اصل به این دلیل برایمان مهم است که ذاتاً راجع به ارزش خودمان دچار تردیدیم. در نتیجه ی این تردید، آنچه دیگران درباره ی ما فکر می کنند نقش تعیین کننده ای در نحوه ی نگرش ما به خودمان ایفا می کند.
اضطراب موقعیت
آلن دوباتن
تو درونیترین احساس منی.
با توست که به خودم میرسم و با تمام تفاوتهایمان اینقدر شبیه هستیم، اینقدر رفیق و اینقدر همدست، که حتی شور عشق و هیجان زیاد هم قادر نخواهد بود عشقی را که سختتر از خود ما شده است، ویران کند.
👤 آلبر کامو
یک مثل قدیمی در کره میگوید "رودخانهٔ تمیز ازچشمهٔ پاک جاری میشود" و به واقع این موضوع صحت دارد، آب در ارتفاعات باید تمیز باشد که آب رودخانه نیز تمیز و پاک باشد. جامعه نیز به همین شکل است. رهبران باید سالم باشند تا جوامع نیز سالم بمانند.
فقط کسی که قدرت دوست داشتن و عشق ورزیدن دارد می تواند احساس تنهایی کند! از سوی دیگر شاید پربیراه نباشد که بگوییم فقط کسی که می تواند احساس تنهایی کند، می تواند عشق بورزد یا دوست کسی باشد!
لارس اسونسن
کارآمدترین و مؤثرترین راه برای ایمن بودن در این جهان، دست برداشتن از انکار وجود چیزهای سخت و غیرممکن است.
ایمنیِ واقعی در وارد شدن به درد همدیگر و تشخیص خودمان درون آن درد است!!!
میدونی چی واقعا ترسناکه؟ اینکه بخوای یه چیزی رو فراموش کنی، به طور کامل از ذهنت پاکش کنی، اما هیچوقت نمیتونی... همیشه هست و هر جا که بری مثل روح دنبالته...
هر حیوان که از دور دیدی و ندانستی
سگ و گرگ است یا آهو،
ببین رو به کدام سو دارد؛
به سمت مرغزار و سبزینه یا لاشه و استخوان؟
آدمی را نیز چون نشناسی
ببین به کدام سوی میرود.
#مولانا
همه ما نابینائیم، هر کداممان به نوعی.
آدم های خسیس نابینا هستند چون فقط طلا را می بینند،
آدم های ولخرج نابینا هستند چون امروزشان را می بینند،
آدمهای کلاهبردار نابینا هستند، چون خدا را نمی بینند،
آدم های شرافتمند نابینا هستند، چون کلاهبردارها را نمی بینند، خود من هم نابینا هستم..
ما آدمیان ذاتاً تنهاییم. راهی برای دور زدن این حقیقت وجود ندارد. حتی اگر تمام مدت بکوشیم آنرا به دست فراموشی بسپاریم. وقتی به دردی دچار میشویم، فرار از چنگ این حقیقت دیگر شدنی نیست. درد، از هر نوعی که باشد؛ تجربهایست منزوی کننده.