مهاجرت جرم نیست. مهاجر بودن جرم نیست. اما مهاجر ستیزی، آنهم مهاجرستیزی سازمان یافته، نهادینه شده و تحقیرگر، جنایتی است علیه انسان، علیه حافظه مشترک دو کشور دوست و همسایه، علیه اخلاقی که روزی پایه همسایگی ایران و افغانستان بود. جمهوری اسلامی ایران نباید با اخراج هزاران پناهجو از افغانستان، شکست اطلاعاتی اش در برابر اسرائیل را پنهان کند. مهاجرانِ افغانستان، فراری از جنگ اند، نه آفریننده آن. چرا هر زمان هر چه کم می آورید و یا در آن شکست می خورید را از هویتِ مهاجران افغانستانی آویزان می کنید؟ و مهاجران افغانستان را به هر چه تحقیر، توهین، تنبیه، توبیخ، اخراج و رانده شدن محکوم می کنید؟ برای کسب اعتبار و محبوبت نزدِ ملتِ ایران، اخراج کردن مهاجران افغانستانی نسخه درد نیست؟! این اخراج ها نمی تواند شکافی که بین ملت و دولت ایران در طی سالها ایجاد شده را حتی اندکی هم کمتر کند. این کاری که جمهوری اسلامی ایران در قبال مهاجران افغانستانی می کند سیاست نیست؛ بلکه خشونتی است که پشت نقاب امنیت پنهان شده، این انکار رنج مردمانی است که در جستجوی پناه، خانه همسایه را انتخاب کردهاند.
فراموش نکنیم: همین چند روز پیش، ایران در آستانه یک جنگ تمام عیار بود. اگر اوضاع اندکی دیگر پیش میرفت، هزاران ایرانی خود چمدان به دست میگرفتند، از مرزها عبور میکردند، به کشورهای همسایه پناه میبردند. هیچکس، هیچ ملتی، از مهاجر شدن در امان نیست. چطور چنین حقیقت سادهای را اینچنین فراموش کرده اید؟ و چنین ظالمانه هزاران مهاجر حتی آنهایی که مدرک اقامت و پاسپورت و ویزا دارند را اخراج می کنید!؟