Kimim ben? Neden yazıyorum? Geri dönüp okuduğum şeyleri sahi ben mi yaşadım yoksa kurgu mu? Amacım ne sadece hayata tutunmak mı yoksa var mı başka hayallerim? Biri yazar dese bana ne değişir ki hayatımda? Savaş açar gibi kurulu cümlelerim var. Sahi neden bu kadar öfkeli dilim?
Bir zamanlar tanımadığım birine laf yetiştirmek isterken kendime neredeyse şair diyecek olmuştum. Herkes bildiği işi yapsın denilmiş ve ben şiir yazmayı seçmişim falan. Bu tarz bişey. Peki şuan gerçekte herkes bildiği işle meşgul olsa ben ne yaparım düşüncesiyle neden yıkığım. 😪
Yıllar içinde küçük sincabımla rolleri nasıl değişiyoruz hayretler içindeyim ben küçücük anları anı kalsın diye saklamak için çaba sarf ediyorken şimdi birlikte anılar oluştururken yanımızda birde seyircisiz olmazdı dimi ^-^
Çokça sevgi bol bol emek biraz cesaret ve sonucunda kalplere köprü kuran yüreği ısıtan bir hediye. Yerine ulaştığı ve çok sevildiği için mutlu birde ben. Daha ne olsun.
Bazı duyguları çok derine gömmüşüm ve bazılarınıda ezberden yaşamışım gibi. Derin bir sessizliğin ardından acı bir çığlıkla duygularımın tanımları değişmiş ve ben hayata yeni bir başlangıç yapmak zorunda kalmışım.
Son 5 yılım çocukluk yaralarımı dağlamakla geçmiş gibi Varlığını unuttuğum acısını yok sandığım attığım her adımda tözkezleme sebep olan yaralardan bahsediyorum Şimdi ben o yaraların etkisinin farkındalığıyla hareket etmezsem 5 yılı boşa harcamış değil ömrümü heba etmiş olacağım