Çalışkan, dürüst ve iyi ailelerde yetişen insanların en büyük sorunu, dış dünyayı da kendileri gibi adil ve şeffaf ilişkilerden oluşan bir yer olarak düşünmeleri ve her konuda bu saf inanca göre hareket etmeleridir. Oysa herkes sizin gibi değil. Herkesin ailesi sizin gibi ilkeli ya da terbiyeli değil. Herkes sizin gibi emeği, uzun süren çalışmaları, başkalarına özgür ve anlayışlı bir yerden yaklaşmayı sevmiyor. Birçok insan kısa yoldan güç, avantaj ve menfaat peşinde. Siz en güzel duygularınızı dürüstlükle sunarken; birçok insan küçük bir tebriğin, artı bir kuruşun ya da ufak bir zarar verme girişiminin dahi hesabını yapıyor. Bu yüzden çok dikkatli olmalısınız. İyiler kendi değerlerine sadık kalacak kadar iyi, başkalarına karşı kendilerini koruyacak kadar da zeki ve cesur olmalılar.
Robert Greene’in çok sevdiğim bir bakış açısı var: insanlarla kesinlikle tartışmamak gerektiği. Kimseye değerinizi anlatmamanız ve kendinizi savunmamanız gerekiyor. Çünkü bu durumda üstünlük pozisyonunuzu kaybediyor ve onların onayını arayan düşük ve pasif bir konuma yerleşiyorsunuz. Kimsenin kurduğu sahte mahkemenin (fake court) parçası olmalısınız. Aksine gerçek sonuçlarınızı ortaya koymalısınız: daha büyük başarılar, daha görkemli ilerlemeler, en önemlisi, içinizde gelişen çok daha büyük psikolojik olgunluk ve tatminli oluş hali. Yani, full aksiyon, sıfır reaksiyon felsefesi. “Hakkımda kurduğun çarpık anlatının anti’si benim senin gibi düşük standartlı biriyle konuşmam değil, seni yok sayarak on kat daha başarılı olmam ve seni kendimi izletir hale getirmemdir.” İşte başarının felsefesi budur.
Unutmamanız gereken ilke: mutlu insanlar size güzel bir dille konuşur, çekici insanlar size cömertçe iltifat eder, başarılı insanlar sizi ve emeklerinizi takdir eder. Bir insan hevesinizi kırmak istiyorsa, bu üçüne de sahip değildir; dolayısıyla ciddiye alınmayı da hak etmez.
İktidar ilk kez yolsuzluk sınavı vermiyor. Daha önce de farklı süreçlerde, bakanların isimleri rüşvet alma, rüşvet aldırma işlerine karıştı. Adı karışan isimler görevlerinden alındı, siyasi hayatları bitti ama adli işlem yapılmadı.
O zamanlar iktidarın hep kendine göre verdiği bir takım savaşlar vardı: Ya FETÖ’ye karşı mücadele, ya dış güçlere karşı direniş vesaire. Hep bir yan unsur, bir kalkan vardı.
Ancak bu kez ardına sığınacak bir mücadele falan yok. İktidara yakınlık kisvesi altında kurulmuş bir düzenek ve bu düzeneğe yüksek kazanç vaadi ile dahil edilmiş yüzbinlerce insanın parasıyla kurulmuş bir ağ ve bu ağdan daha da zenginleşen güçlü insanlar var. Tablo budur.
Beştepe’nin kol keseceğini tahmin ediyorum.
Kibirli insanlar karşısında alçakgönüllü davranılmaz, önyargılı insanlar karşısında bakış açınız anlatılmaz, değişime kapalı insanlar karşısında esnekliğin önemi vurgulanmaz. Sizin erdemlerinizi hak etmeyen herkese karşı kaya gibi net ve dik durulur, özsaygının yasası işte budur.
Yaş ilerledikçe insanlara dair bakış açınızda çok ciddi değişimler olur. Mesela artık ‘o öyle bişey yapmaz’ cümlesi yerini ‘herkes her şeyi yapabilir’ önermesine bırakıyor. Hayata ve insanlara daha esnek bi gözle bakmaya başlıyorsunuz.
Her insana, insan olduğu için asgari düzey saygı duyarım. Tek istisna grubum var: zayıf gördükleri insanlara zorbalık diliyle konuşan, güçlü ve yüksek statüde olanlara ise kelimelerini tartarak, dikkatle ve görgülü insan rolüyle konuşanlar. Bunları alt insan formunda görüyorum.
Emir Benderlioğlu: "Atatürk'ün çok sevdiğim bir lafı var.
Biz cahil derken okul okumamış insanları kastetmediğimiz gibi, cahil olmayan insanlarla ilgili olarak da çok okumuş insanları kastetmiyoruz.
Cehalet bir gerçeği görebilme ve görememe durumudur, diyor."
İnsan ilişkilerinde aklınızda tutmanız gereken en önemli bilgeliklerden biri: bir kişi bir şeyi başkasına yapıyorsa, zamanı gelince size de yapar. Bu yasanın hiçbir acabası, hiçbir istisnası yoktur.
Michelangelo etkisi diye çok güçlü bir fikir var.
Bir ilişkide, arkadaşlıkta ya da evlilikte karşındaki insanın sende gördüğü en iyi tarafı ortaya çıkarmaya çalışması demek. Yani seni olduğun gibi bırakmak değil, içindeki daha iyi versiyonu hatırlatmak. Seni küçülten değil, yükselten bir etki.
Bence hayatta bulunması gereken insanlar tam olarak bunlar.
Sana senden daha çok inanan insanlar. Senden daha yüksek standart bekleyen insanlar. Potansiyelini senden önce gören insanlar. Yorulduğunda seni aşağı çekmeyen, tam tersine sana kim olabileceğini hatırlatan insanlar.
Bence iyi arkadaş biraz budur. İyi partner de budur. İyi eş de budur.
Bazı insanlar seni rahatlatır ama büyütmez. Bazı insanlar ise seni zorlar, rahatsız eder, bazen aynayı yüzüne tutar ama seni daha iyi bir hale taşır. İlk başta daha konforlu olanı seversin. Ama hayatını değiştiren genelde ikinci tip insan olur.
İnsanın yanında öyle biri olduğunda toplam, parçaların toplamından daha büyük hale gelir. Çünkü artık sadece sen yoksundur. Seni aşağıya değil, yukarıya doğru çeken bir ilişki vardır.
Bence bir ilişkinin en güzel tarafı da budur zaten. Sana kendini unutturmaması. Sana en iyi halini hatırlatması.
Yani doğru insan seni sadece sevmez, seni, olabileceğin kişiye doğru da iter.
Kaliteli erkek egosundan daha çok size değer verir..Bir şeyin canınızı acıttığını söylediğinizde sizi can kulağı ile dinler.."Ben böyleyim işte" demek yerine "Daha iyisini yapacağım" der.!