สรภัทร

#WTW_SS2 #WTW_COMMU ม.ล.สรภัทร สิริเมธาภิรมณ์สกุล(สรณ์)| ๑๗ ปี | มัธยม ๗ ห้อง ค. หอเทียนหยด(คาร์ปากเสียช่างติ)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

#WTW_SS2

ม.ล.สรภัทร สิริเมธาภิรมณ์สกุล (สรณ์) | มัธยม ๗
_____________

”นี่นะหรือ คือคนที่มองตัวเองเหนือกว่าใครแท้จริงก็แค่ไอ้คนขี้ขลาดมิใช่ฤาไร“

“หากเรื่องใดที่กระผมล่วงเกินไปกระผมก็ขออภัยด้วย“
__________

(โรล/โค/DM OK)

Doc: https://t.co/77mcNiZUS2

[โรงสกูลวังเทวินทร์ @WTW_COMMU]

คอมมูนิตี้โรงสกูลวังเทวินทร์ ซีซั่นที่สอง <จบบริบูรณ์> ๓๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๖๗

[สุขเสมอ @Suksamer_WTW]

(🤍👓🐈‍⬛)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

(มีใครอยากแลกเฟซมั้ยครับ เฟบได้���ลย)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@Chanikan_WTW (อ้าว)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

"ฉันละอยากสุราเสียจริง"

กล่าวขึ้นมาอย่างลอย ๆ ขณะเดินเล่นรับลมช่วงเย็นที่หน้าหอ

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

(เก๊กมาตั้งนานสุดท้ายแพ้น้ำตาเขา)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW พลันความเจ็บปวดที่ไม่เคยรู้สึกก็แล่นเข้ามากัดกินใจจนอยากจะร้องไห้มันเสียตอนนี้

"ฮะๆ.. ฮ่าๆๆ... นั่นสินะครับผมคิ��ไว้อยู่แล้วล่ะ "

"ไม่เป็นไรเลยครับมันก็ควรจะเป็นเช่นที่คุณพูด"

กลายเป็นว่พูดติดๆขัดๆพร้อมรอยยิ้มเจือน้ำตา

"อ่า..ดึกแล้วสิผมคงพูดอะไรไม่เข้าท่าเพราะเมา"

(+)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw เขาอยากทำเพียงแต่เขาขี้คลาดเกินไป

กายสูงยืนนิ่งก่อนจะเดินไปยังทางกลับหอของตนด้วยความรู้สึกเศร้าห��อง

เขาแค่ไม่อยากเสียอีกฝ่ายไปเพราะอะไรละสหายก็คงมิใช่เพราะเขาไม่เคยรู้สึกจะเป็นเพียงแค่สหายมาตั้งแต่เริ่ม

'ฝันดี...คุณปรง'

คำนั้นได้เพียงแต่เอ่ยในใจแลฝากดวงดาวส่งข้อความให้ถึง

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

โรลปิด | @prong_wtw

น้ำที่เคยนองพื้นดินได้เหือดแห้งลงไปถึงคราวที่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างเช่นเดิม บริเวณรั้วหลังโรงสกูลที่ร้างผู้คน

กายสูงแอบสูบบุหรี่เสียควันฟุ้งพลางเหม่อมองอย่างไร้จุดหมาย

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw ร่างกายหมายจะวิ่งตามไปแต่ความนึกคิดฉุดรั้งไว้ว่าเห็นควรว่าควรปล่อยให้อีกฝ่ายอยู่กับตัวเองเผื่อความสับสนนี้จะหายไป

ทั้งคุณปรง

และเขา

นี่หรือเปล่าคือสิ่งที่ผู้เป็นพี่คอยกล่าวเสมอมาว่าให้ลองทำตามใจตัวเองดูสักคราไม่เช่นนั้นจะเสียใจได้ภายหลัง

(+)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw "คุณปรง..."
"กระผมว่ามันคงมิสมควร"

สายตาภายใต้กรอบแว่นเบนหนีไปทางอื่นเขาไม่กล้าสบตา

"กระผมขออภัยหายทำให้คุณเข้าใจผิด"
"และขออภัยที่ไม่อาจสนองความรู้สึกกลับคุณได้"

ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่เขาภายในอกเต้นระรัวด้วยความดีใจแต่ทำไมเมื่อเขากล่าวในสิ่งที่ควรเป็นไปถึงได้ปวดใจขนาดนี้

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw สรภัทรหยุดชะงักและขมวดคิ้วกับสิ่งที่อีกฝ่าย��ล่าวออกมา หากกล่าวตามข้อเท็จจริงอาการของคนตรงหน้านั้นไม่เกินคำว่าวิปลาสเป็นแน่

ใคร ๆ ก็ต่างเกลียดชังคนเหล่านี้หรืออาจเป็นเพราะอยู่ในที่ ๆ มีแต่บุรุษด้วยกันเอง

แต่ทำไมเขาถึงไม่นึกรังเกียจละ

(+)

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw สรภัทรนั่งฟังทุกคำกล่าวที่ถูกเอ่ยออกมาจากคนตรงหน้า เขานั้นแปลกใจเพราะไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบเขาจะมีใครจะมากล่าวเช่นนี้ให้ฟัง

"งั้นรึ"
"ผมเองก็ชอบมากเวลาได้อยู่กับคุณ"
"เสียจนอยากให้เราทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน"

โดยที่ไม่ต้องมีใครยื่นมือเข้ามาสอด

"คุณดูจะห���งใหลกระผมนะ"

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw "ได้ซี"
"แค่หวังว่าพี่เลี้ยงจ��มิมาเห็นพวกเราเข้า"

ว่าเสร็จเขาก็จูงมืออีกฝ่ายไปยังสถานที่อื่นที่ยังพอจะสามารถนั่งได้และยากที่พี่เลี้ยงจะมาเจอเข้าไม่งั้นได้โดนโทษทั้งคู่เป็นแน่

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw เมื่อพลันอีกฝ่ายกล่าวออกมาดวงใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็น

"ครับ"

"กระผมขอบพระคุณคุณปรงนะครับ"

สรภัทรเป็นฝ่ายคลายอ้อมกอดก่อนแล้วก็หันมองรอบข้างว่ายังมีใครผ่านมาแถวนี้หรือไม่

"นี่ก็ดึกแล้วให้ผมไปส่งหรือไม่"

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw “ครับ“

นั้นก็โกหกวันนี้เขาไม่ได้แตะสุราเลยแม้แต่คราเดียวหาก���ะว่าเขาเมาหรือไม่ ก็คงตอบไปว่ามึนเมา เมาสุราก็คงมิใช่

เมารักนะซี

สรภัทรฟุบใบหน้าเข้ากับลาดไหล่เปรียบดั่งว่าไหล่นี้คือที่พักพิงอันแสนสบายเสียจนยากที่จะถอนตัว

กลิ่นหอมอยากกายอีกฝ่ายช่างทำให้เขาผ่อนคลาย

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw "อาจจะน่าอายไปหน่อย"

"แต่กระผมขอสวมกอดได้หรือไม่ครับ"

ท่าทางก่อนหน้านี้ที่เต็มไปด้วยความน้อยใจแต่เมื่อได้สบกับสายตาเศร้าและรู้สึกผิดของคนตรงหน้าก็เอาดุไม่ลง

แต่กลับกลายเป็นหน้าแดงดั่งลูกตำลึง

ฉันทำตัวประหลาดหรือ

"กระผมขออภัย ผมแค่เมาฤทธิ์สุรา"

เขาโกหก

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw "ไม่ได้มีกระไรมากหรอก"

"เพียง���ุณพ่อส่งจดหมายมา"

เขานึกถึงจดหมายที่ถูกส่งมาจากผู้เป็นบิดาที่ช่างน่าหดหู่ใจกับเนื้อหาจดหมาย

"ขยับเข้ามาใกล้กระผมได้หรือไม่"

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw "มิได้มีอ้ายอี คนไหนมาล่วงเกินคุณใช่มั้ย"

"กระผมก็ทำผิด มิมีสิทธิ์ไปว่ากล่าวท่านหรอก"

มือที่ลูบใบหน้าเลื่อนมาจับที่มือเรียวสวยก่อนจะอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นมาจูบเป็นการขออภัยที่แสดงท่าทีไม่ดีออกไป

"กระผมขออภัย"

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw สรภัทรถอนหายใจเพราะเขาเองก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าอีกฝ่ายเพราะเขาเองก็ยังแอบกระทำผิดกฎมาสูบบุหรี่อยู่หลังโรงสกูล

ฝ่ามือถูกส่งไปลูบใบหน้าเนียน ครั้งที่เท่าไหร่แล้วมิรู้ที่เขามองใบหน้าพริ้มตรงหน้างดงามเช่นนี้

"แค่คุณปรงมีความสุขฉันก็สุขใจ"