طبیعتاهمگیازدیدنوضعیتبندرعباسناراحتیم
اما یک چیز ناراحت کننده تر وجود داره
اینکه چرا فقط در مصیبت ها همدرد هم هستیم؟
اینکه چرا فقط در مصیبت ها همدیگر رو به رسمیت میشناسیم؟
چرا درخوشحالی ها وبرای خوشحالی ها کاری نمیکنیم؟
چرا دستگیر سالم ها نمیشویم؟؟
#فکر
کسی بابت اینکه هر چی بدی دیدی
هر چی زیر فشار گذاشتنت از هر سو
خودکشی نکردی و خودکشی نکردی
ستایشت نمی کنه اما وقتی میری
می گه: " عجب آدم خفنی بود"
و همه ی مشکلات ما از همین
جمله ی پسامرگی شروع میشه....