در روح و جان من میمانی؛ ای وطن
به زیر پافتد آن دلی؛ که بهر تو نلرزد!
شرح این عاشقی…
ننشیند در سخن؛ که بهر عشق والای تو همه جهان نیارزد!
ای ایران ایران! دور از دامان پاکت
دستِ دگران، بد گهران
ای عشق سوزان! ای شیرینترین رویای من
تو بمان؛ در دل و جان…
چپ در یک جمله؛ #اشغال_گران_ایران بمانند و قتلعام کنند، ما هم از آمریکا ماهی هفت هزار دلار حقوق بگیریم و محکومش کنیم. در جنگ علیه اشغالگران هم به دولت آمریکا بگیم تروریست!
«مبارزه» برای چپها خیلی مهمتر از خودِ آزادیست.
چپ ایرانی خوب میداند که هر تغییر عمدهای، یعنی تعطیل شدنِ فاندهای بیپایان، تریبونهای بحث و آغازِ کار و تلاش؛ این برایش از مرگ سختتر است.
چپ دوست دارد حرف بزند، چُسنالهکند و مفت بخورد؛ بوی کار که میآید شیههاش بلند میشود!