منم اگه جای ترامپ بودم، توی مسیری که چین و روسیه برام تدارک دیده بودن که بیفتم تو باتلاق نمیرفتم.
تا میتونستم نفت به بازار تزریق میکردم و ذخیره انبارهای نفت جهان رو پر میکردم.
همه جا وانمود میکردم که با اسراییل مشکل دارم و دارم به جمهوری اسلامی امتیاز میدم.
با ژست مذاکره و امتیازات محدود، باعث میشدم یه طیف در ایران قدرت بگیرند و دیگران رو حذف کنند و همون طیف با طیف مسلح کف خیابونی درگیر بشن.
صبر میکردم تا اثرات اقتصادی جنگ اثرش رو بذاره.
تا انتخابات آبان ۱۴۰۵ کنگره شرایط رو نگه میداشتم.
بعد دبه میکردم، فشار سنگین میکردم تا اعتراضات مردمی بالا بگیره، بعد یک بار برای همیشه ضربتی کار ناتمام رو تموم میکردم.
من ترامپ نیستم ولی ترامپ رو خوب میشناسم.
ترامپ در جنگ ۴۰ روزه به اهداف کاملش نرسید، میتونست برسه ولی با آسیبهای گستره به زیرساختهای ایران، تلفات غیرنظامی بسیار بیشتر، برادرکشی بیشتر داخلی توسط قشر مسلح و آشوب کنترل نشده مواجه میشد برای همین عاقلانه وقتی دید پلن A تناسب ریسک نداره، سوییچ کرد به پلن B. اینطوری با ریزش انقلابیون بیشتر و درگیری داخلی و سایر موارد، آسیبهای کمتری برای غیرنظامیان رخ خواهد داد.
طبیعیه برای نتانیاهو و اسراییل، آسیبهای گسترده جانی و اقتصادی در ایران، اهمیتی نسبت به هدفش نداره. از طرفی هدف نتانیاهو امنیت بلند مدت اسراییله و آسیبهای اقتصادی و هژمونیک آمریکا برای فرو رفتن در یک باتلاق نامعلوم هم اهمیتی نداره.
اما ترامپ بعد از ۸ تا گلولهای که نخورد و زنده موند احساس میکنه برگزیده خدا برای وظیفهاشه و تلاش میکنه جنبههای اینجوری رو (نسبت به سیاستمداران دیگه نه که یه آدم کاملا اخلاقیه) بیشتر رعایت کنه. اگرچه، در دفعه بعدی چون وقت بیشتری نداره روی همه چیز هم لازم شد ممکنه پا بذاره.
اما واضحا، این ترامپ بود که انتخاب دیگری کرد.
ایالات متحده امریکا، دنبال رژیم چنج در ایران به هر قیمتی نیست بر خلاف اسراییل.
بلکه ایالات متحده امریکا یک نظم سه ستونی ایران-عربستان-اسراییل رو با وجود یک ایران کاملاً همسو و رو به رشد و توسعه، میخواد. یک راه حل دائمی برای چنین چیزی قطعاً با وجود حکومتی که سویه چپگرایانه و عرفان اسلامی حکومتی داره در تضاده.
فلذا رژیم چنج مدنظر آمریکا الزاماً از جنگ نمیگذره. بلکه از تغییر بنیادین ایدئولوژیک میگذره. ولی آمریکایی ها حتی این را هم ندارند و میدانند نمیتوانند مدل دموکراسی غربی رو به ایران و خاورمیانه قالب کنند.
اینجاست که راه حل همه، یک کالا است و آن هم فقط در مغازه من است. کالایی که هم قدرت مستقر در ایران، هم اپوزیسیون و هم آمریکا و هم تک تک مردم ایران، به آن برای یک توافق نیاز دارند و هیچ مغازهای به جز مغازه من آن کالای استراتژیک را ندارد.
آن چیزی که ایران رو از چنین مهلکههایی نجات میده، کتابیه که نوشتم و در پروفایلم پین کردم.
راه حل من از بنیان الهیاتی و فلسفی تا پشت باجه بانک و سیاست خارجی، یک نظام یکپارچه و منسجمه که با ظرافت کامل، ایران را به اصل خودش برمیگردونه و از تمام تضادهای دیالکتیکی بین المللی و ایدئولوژیک خارج میکنه و این فرصت رو فراهم میکنه که از لابلای تنگنای ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک و اقتصادی امروز، راه خروجی به آینده روشن باز بشه. دغدغه کتاب من این نیست که چه کسانی حکومت کنند، دغدغه کتاب من دفاع از حقوق مالکیت فردی و انتخاب حاکمان از دل نظم منبعث از حقوق مالکیت فردیه. حالا این فرد هرکسی که ایرانیان برگزینند و با او بیعت کنند و پیمان ببندند میتواند باشد، این دیگه به من ارتباطی ندارد.
اما آن چیزی که مهم است آن است که خروجی نظمی که از کتاب من برمیآید، دیوار غیر قابل نفوذی برای تعرض به حقوق مالکیت فردی ساخته خواهد شد.
✅ کتابی که نوشتم، مهمترین دارایی استراتژیک معاصر تمدن ایران است.
برید اعتراض کنید برای این توافقی که برخلاف انتظارات و خواسته هاتونه
امیدوارم ببندنتون به رگبار کشته بشید
دستگیر شید
شکنجه شید
اعدام بشید
به صغیر و کبیرتون رحم نکنن
ما هم میگیم اینا کار رژیم صهیونی امریکایی بوده و ما گفتیم نرید بیرون چرا رفتید