Bazı insanlarla sohbet etmek zihin detoksu gibi, içindeki bütün yükü alıyor.Bazılarıyla iki dakika konuşuyorsun sanki bütün gün ağır işte çalişmışsın gibi bir yorgunluk çöküyor.
Oğlum eve okul arkadaşını getirmiş ben yemek hazırlarken o arkamda çatal kaşık servisi yapıp bir yandan da "ağam ne içersin?"modunda ağirliyor arkadaşını ailenin çocuklar üzerindeki önemini bir kez daha anladım ve onu bu şekilde görmek günün en tatlı detayıydı benim için ❤️
Ben kolumun yanmasıyla oluşan baloncukları bahane edip sana ağladım aslında ve bunun için kendime de kızıp kendimi cezalandirmaktan da geri kalmadım...😔😪😞
Mezarına bir süre gitmeyince acaba beni bekliyor mudur? hissi beni yiyip bitiriyor ama her seferinde mezar taşında adını görmek beni yerden yere çarpıyor insan buna hiç alişabilir mi ?😔😓