🔴Ας μιλήσουμε για δωσίλογους... Η πρώτη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές.
🔴Μια όμορφη μέρα ξημέρωσε στις 28 Ιουνίου του 1941, για 27 στελέχη του ΚΚΕ που ��ταν κρατούμενοι στις φυλακές της Ακροναυπλίας, καθώς αφέθηκαν ελεύθεροι! Ήταν η πρώτη επίσημη και αναμφισβήτητη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές.
🔴Τις συνθήκες υπό τις οποίες απελευθερώθηκαν οι 27 κομμουνιστές, περιέγραψε στην αναφορά του προς το υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας, ο διευθυντής των φυλακών Ακροναυπλίας:
«Περί απελευθερώσεως κρατουμένων κομμουνιστών παρά της Μυστικής Αστυνομίας του Γερμανικού Στρατού.
Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω τα κάτωθι: Τας μεσημβρινάς ώρας της σήμερον, προσήλθον εις το στρ��τόπεδον δύο Γερμανοί αξιωματικοί της Μυστικής Γερμανικής Αστυνομίας του Στρατού, συνοδευόμενοι υπό Βουλγάρου διερμηνέως, υπαλλήλου της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας, και ητήσαντο την απελευθέρωσιν των εν τη προσηρτημένη καταστάσει κομμουνιστών...».
🔴Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 27 που απελευθερώθηκαν δεν ήταν κάποιοι τυχάρπαστοι, αλλά σημαντικά στελέχη του κόμματος. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας Τσίπας, που ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή του, εξελέγη γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ - αντικαταστάθηκε μετά από ένα 6μηνο, από τον Γιώργη Σιάντο.
🔴Επίσης, ο Ανδρέας Τζήμας, προπολεμικά βουλευτής Φλώρινας του ΚΚΕ, ήταν από τους βασικούς οργανωτές του ΕΑΜ και ορίστηκε ανώτατος πολιτικό�� καθοδηγητής του ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Βασίλης Σαμαρινιώτης». Ο ηγετικός του ρόλος, περιγράφεται στο γνωστό εμβατήριο του ΕΛΑΣ «Σαν ατσάλινο τείχος»:
«Μ’ αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον ��αράφη, τον Άρη...».
🔴Τις επόμενες ημέρες, ο Τζήμας έκανε λεπτομερή αναφορά στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε τα εξής:
«Στην Αθήνα, την επομένη το πρωί, άρχισε η αποσυμφόρηση των αποσκευών και το κλείσιμο ραντεβού για την βουλγαρική πρεσβεία. Από εκεί περάσαμε όλοι και εφοδιαστήκαμε με βουλγαρικές ταυτότητες. Μαζί με άλλους συντρόφους, Σλαβομακεδόνες, ταξιδέψαμε με τα αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας για την Θεσσαλονίκη».
🔴Η μεσολάβηση της βουλγαρικής πρεσβείας στην Γκεστάπο, για την απελευθέρωση των 27 «Βουλγάρων», κι όσα περιγράφει παραπάνω ο Τζήμας, για την επίσκεψη των 27 στην βουλγαρική πρεσβεία, τον εφοδιασμό τους με βουλγαρικές ταυτότητες και την μεταφορά τους στην Θεσσαλονίκη με αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας, ασφαλώς και δεν έγιναν τυχαία. Προφανώς, υπήρξε προσυνεννόηση στελεχών του ΚΚΕ που ήταν ελεύθεροι, με την βουλγαρική πρεσβεία.
🔴Και προφανώς, αυτά τα στελέχη του ΚΚΕ, δεν μπορεί να πήγαν μια ωραία πρωία στην βουλγαρική πρεσβεία και να τους είπαν «γεια σας, ήρθαμε». Είναι ολοφάνερο, ότι επρόκειτο για γνωστά πρόσωπα στους Βουλγάρους, πιθανότητα πράκτορές τους.
🔴Πάντως, πράκτορες των Βουλγάρων δεν ήταν μόνο τα στελέχη που κανόνισαν μαζί τους την απελευθέρωση των 27 κομμουνιστών κρατουμένων, αλλά και οι 22 από τους 27 που απελευθερώθηκαν. Αυτό αποκαλύπτει ο επί κατοχής προξενικός γραμματέας της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Άρθουρ Ζάϊτς:
«Από τους εν λόγω 27 κομμουνιστές, όπως εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε, οι 22 ήταν πράγματι όργανα των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών».
🔴Κι αν όλα αυτά σας μπέρδεψαν, να κάνω κάποιες διευκρινίσεις: η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς, χωρίς να έχει καθεστώς φασιστικού τύπου. Επιπροσθέτως, η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα του Άξονα που, δεν κήρυξε τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ, δεν έστειλε ούτε έναν στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και δεν διέκοψε καν τις διπλωματικές της σχέσεις με την ΕΣΣΔ, κατά την διάρκεια του πολέμου! Οι Βούλγαροι, λοιπόν, δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να συνεργαστούν και με το ΚΚΕ, αφού αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα (αρπαγή Μακεδονίας και Θράκης).
Πηγές:
📍Άρθουρ Ζάϊτς, «Η γερμανική κατασκοπεία στην Ελλάδα».
📍Γρηγόρης Φαράκος, «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο αρχείο».
🎀Συναδέλφωση Βουλγάρων και κομμουνιστών, κάπου στην Βόρεια Ελλάδα. Μπροστά, δαφνοστεφανωμένοι, ένας Βούλγαρος στρατιώτης κι ένας «αντάρτης» του ΕΛΑΣ👇
🔴Αλήθεια, τι γνωρίζουν οι Ρώσσοι για την συμφωνία Στάλιν-Χίτλερ (σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ);
🔴 Όπως είναι γνωστό, αυτές οι μέρες του 1941, ήταν οι πρώτες του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο, μετά την παραβίαση του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, από τον Χίτλερ. Τι γνωρίζουν και τι πιστεύουν, όμως, οι πολίτες της σημερινής Ρωσσίας γι’ αυτό το σύμφωνο;
🔴Όσοι Σοβιετικοί πολίτες ήταν το έτος υπογραφής του συμφ��νου (1939) σε ηλικία να καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους, είχαν πληροφορηθεί από τον τύπο για ένα απλό «σύμφωνο μη επίθεσης», το οποίο, δύο χρόνια αργότερα, παραβίασε ο Χίτλερ. Φυσικά, δεν γνώριζαν τίποτα για το μυστικό πρωτόκολλο του συμφώνου, το οποίο προέβλεπε διαχωρισμό της Ευρώπης σε σφαίρες επιρροής. Αυτό, δεν το είχε γράψει ο σοβιετικός τύπος.
🔴Έτσι, οι πολίτες της ΕΣΣΔ δεν γνώριζαν ότι η κατάληψη του ανατολικού τμήματος τμήματος της Πολωνίας, των τριών Βαλτικών χωρών, της Βουκοβίνας (η βόρεια ανήκει στην Ουκρανία και η νότια στην Ρουμανία), της Βεσσ��ραβίας (σημερινής Μολδαβίας), της Καρελίας και τμημάτων της Λαπωνίας (που ανήκουν στην Φινλανδία), προβλέπονταν από το συγκεκριμένο σύμφωνο με τον Χίτλερ.
🔴Μετά το τέλος του πολέμου, το σύμφωνο του Στάλιν με τον Χίτλερ, ήταν εκτός της ύλης της Ιστορίας, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, στην Σοβιετική Ένωση και στα δορυφορικά της κράτη. Ήταν, ως μη γενόμενο!
🔴Στην Ελλάδα, οι φανεροί και κρυφοί σταλινικοί (που δεν είναι μόνο ακροαριστεροί...), υποστηρίζουν πως το ίνδαλμά τους υπέγραψε το σύμφωνο για «λόγους σκοπιμότητας», για «να κερδίσει χρόνο» κ.τ.λ. Για την οικονομία του λόγου, θα δεχθώ τις εξηγήσεις ως αληθείς. Ερώτηση: γιατί άραγε το Σοβιετικό κράτος έκρυβε επί δεκαετίες από τους πολίτες του αυτήν την μεγάλη του επιτυχία;
🔴Επίσημα, για πρώτη φορά το 1989, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ αποκάλυψε στους έκπληκτους Σοβιετικούς πολίτες για το σύμφωνο, καταδικάζοντα�� το ως «αντίθετο στην εθνική κυριαρχία και την ανεξαρτησία μιας σειράς τρίτων χωρών».
🔴Και ιδού τα αποτελέσματα, όταν οι Ρώσσοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με την καλά κρυμμένη αλήθεια:
«Στη Μόσχα, τη δεκαετία του '90, παρουσιάστηκε μια ιστορική έκθεση από τ�� ρωσσικά κρατικά αρχεία. Ένας ηλικιωμένος περίεργαζόταν ένα αυθεντικό αντίτυπο του Συμφώνου πολύ προσεκτικά προτού ανακοινώσει: “Κάτι είχα ακούσει γι’ αυτό, αλλά ποτέ δεν το πίστεψα”. Έπειτα λιποθύμησε μπροστά στην προθήκη, θρυμματίζοντας το τζάμι».
🔴Στις μέρες μας, η ρωσσική κοινωνία είναι... διχασμένη. Σύμφωνα με το πρακτορείο δημοσκοπήσεων Levada Center, το 17% πιστεύει ότι το σύμφωνο... δεν υπήρξε ποτέ και είναι «κατασκεύασμα των εχθρών της Ρωσσίας». Το δε 44%, δηλώνει ότι δεν έχει καν ακούσει για το σύμφωνο.
🔴Ο κοντός σταλινίσκος (έχει ύψος 1.67, αλλά στις δη��όσιες εμφανίσεις του φοράει παπούτσια με τακούνια και δείχνει ψηλότερος), δεν αρνείται βεβαίως την ύπαρξη του συμφώνου, αλλά την δικαιολογεί. Όπως δικαιολογεί και κάθε τι που έπραξε ο αγαπημένος του Στάλιν:
«Το σύμφωνο ήταν αναγκαία και θεμιτή κίνηση της ΕΣΣΔ για ��α σιγουρέψει τα συμφέροντα και την ασφάλειά της στα δυτικά σύνορα».
🔴Επειδή δε είναι και θρασύτατος, ο κοντός σταλινίσκος διακηρύσσει πως:
«Ο Στάλιν δεν λερώθηκε ποτέ με συναντήσεις με τον Χίτλερ».
Εμ βέβαια, οι συναντήσεις του και η υπογραφή του συμφώνου με τον υπουργό Εξωτερικών του Χίτλερ, φον Ρίμπεντροπ, δεν πιάνονται😂
↙️Αριστερά, το βίντεο από την συναδέλφωση - κοινή παρέλαση των Γερμανών ναζιστών και των (μετέπειτα...) αντιναζιστών Σοβιετικών, στο Μπρεστ Λιτόφσκ της -απο κοινού- κατεχόμενης Πολωνίας, το 1939.
↘️Δεξιά, εικόνα από την μαγιάτικη παρέλαση των Ρούσκηδων στην Καλλιφ(θ)έα, για την «Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης». Κάποιος κρατάει πλακάτ με τον Μολότωφ. Δηλαδή, αυτόν που υπέγραψε το σύμφωνο με τον Χίτλερ🤦♀️😂
🔴17 Ιουνίου 2018: ο Τσίπρας τελείωσε στις Πρέσπες ότι άφησε στην μέση το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
🔴Σήμερα είναι μια μαύρη μέρα για τον Ελληνισμό, καθώς μια ημέρα του 2018 σαν την σημερινή, υπογράφηκε η κατάπτυστη και προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, στο συνοριακό χωριό Ψαράδες, στην Λίμνη της Μεγάλης Πρέσπας. Ο τόπος της προδοσίας, δεν επελέγη καθόλου τυχαία! Τσίπρας και Κοτζιάς, πήγαν στις Πρέσπες για να τελειώσουν αυτό που άφησαν στην μέση οι πολιτικοί τους πρόγονοι.
🔴Ας δούμε τώρα τι άφησαν στην μέση οι αριστεροί της εποχής εκείνης... Στους Ψαράδες Πρεσπών, στις 25 και 26 Μαρτίου 1949, συνήλθε το 2ο συνέδριο του ΝΟΦ. Το ΝΟΦ (στα σλαβικά «Народно Ослободителен Фронт - ΗΟΦ») είχε ιδρυθεί στα Σκόπια το 1945, από Σλαβόφωνους που έφυγαν απ�� τις επαρχίες της Δυτικής Μακεδονίας, τον προηγούμενο χρόνο. Μοναδικός σκοπός του ΝΟΦ, ήταν η «απελευθέρωση της Μακεδονίας του Αιγαίου», από την Ελλάδα και η ενσωμάτωσή της στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
🔴Και βέβαια, το ΚΚΕ γνώριζε πολύ καλά ποιος ήταν ο σκοπός του ΝΟΦ:
«Η θέση του ΝΟΦ προκαθορίστηκε απ’ τη θέση της ομάδας Κεραμιτζή, που προπαγανδίζει εδώ σε μας ανοιχτά ότι η Μακεδονία του Αιγαίου πρέπει να προσαρτηθεί στη Μακεδονία του Βαρδάρη». Αλλά και ποιος ήταν ο σκοπός του Τίτο: «Απο τις πρώτες μέρες της ανόδου του στην εξουσία, ο Τίτο έβαλε σαν σκοπό του την προσάρτηση και των άλλων Μακεδονιών στη Γιουγκοσλαβία, άρχισε να φωνάζει Θεσσαλονίκη-Κοζάνη, όπως εδώ φώναζε ο Τσαλδάρης Σόφια-Μόσχα».
🔴Κατόπιν συμφωνίας του ΚΚΕ με τον Τίτο, που υπογράφηκε στις 16/10/1946, οι νεοκομιτατζήδες του ΝΟΦ επανήλθαν στη�� Ελλάδα και εντάχθηκαν στον ψευδεπίγραφο «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας» (ΔΣΕ), για να συνδράμουν στην «απελευθέρωση της Μακεδονίας».
🔴Στο 2ο συνέδριο του ΝΟΦ στις Πρέσπες, συμμετείχαν περίπου 700 αντιπρόσωποι. Ο στόχος που καθορίστηκε, ήταν ο εξής:
«Το δεύτερο συνέδριο του ΝΟΦ θα είναι συνέδριο διακήρυξης των νέων προγραμματικών αρχών του ΝΟΦ. Αρχών που είναι ο προαιώνιος πόθος του λαού μας. Θα διακηρύξει την ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο, ανεξάρτητο, ισότιμο μακεδονικό κράτος, που είναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων του λαού μας».
🔴Να κι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόσχεση του Ζαχαριάδη στους συνέδρους: «Το Συνέδριό σας, είναι Συνέδριο ενότητας του Μακεδόνικου λαού.
Σήμερα το ΝΟΦ ξεκαθαρίζει την οργάνωσή του ιδεολογικά και θέτει το βάθρο για μια πιο στέρεη ενότητα. Ο λαός σας προσβλέπει τώρα με εμπιστοσύνη προς το μέλλον, γιατί ξέρει πως, σαν αποτέλεσμα της νίκης, θ’ αποχτήσει τη λευτεριά του και θα καθορίσει όπως αυτός θέλει την παραπέρα ζωή και πορ��ία του».
🔴Υπενθυμίζω, ότι του 2ου Συνεδρίου του ΝΟΦ, είχε προηγηθεί η απόφαση της 5ης ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Ιανουαρίου του 1949, στον Γράμμο, που έθετε ως ξεκάθαρο στόχο την αυτονόμηση της Μακεδονίας:
«Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα ��ια τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει».
🔴Όμως, οι αριστεροί ευτυχώς ηττήθηκαν και δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την προδοσία τους και να φέρουν τα σύνορα της Ελλάδας στα Τέμπη. Πέρασαν 69 ολόκληρα χρόνια από τότε, αλλά οι πολιτικοί τους απόγονοι δεν ξέχασαν τη�� «μισή δουλειά» των πολιτικών τους προγόνων και τελείωσαν αυτό που είναι άφησε στην μέση το ΕΑΜ- ΕΛΑΣ. Βέβαια, οι συνθήκες της εποχής μας δεν τους επέτρεψαν να παραδώσουν τα εδάφη της Μακεδονίας μας, παρέδωσαν όμως αυτό που μπορούσαν να παραδώσουν: το ιερό όνομά της Μακεδονίας μας, βάζοντας τις βάσεις για διεκδίκηση και του εδάφους της, αν στο μέλλον δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία.
🔴Τα σχόλια δικά σας!
Πηγές:
📍«Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1939-1949».
📍Εφημερίδα «Προς τη Νίκη», αριθ.φύλ.43, ψηφιακό αρχείο ΑΣΚΙ.
🔴16 Ιουνίου 1945: Το διόλου ηρωικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη - «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!».
🔴81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το άδοξο τέλος του Θανάση Κλάρα (όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο), ή «Μιζέρια» (το κομματικό του παρατσούκλι), ή Άρη Βελουχιώτη (επαναστατικό ψευδώνυμο).
🔴Ο Άρης Βελουχιώτης, δεν ήταν άνθρωπος περιωπής και δεν έχαιρε εκτίμησης στο κόμμα. Αναφέρει περί αυτού το ηγετικό στέλε��ος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης:
«Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κ.τ.λ. Πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία».
🔴Μόλις δε έκανε (διπλή!) δήλωση μετανοίας, στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, θεωρήθηκε ξένο σώμα. Τον πρώτο καιρό της κατοχής, όταν το κόμμα ήταν σχεδόν διαλυμένο, εμφανίστηκε στους κομματικούς κύκλους, αλλά τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν του έδιναν καμμιά σημασία. Μετά την γερμανική επίθε��η κατά της ΕΣΣΔ, ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους κομμουνιστές των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης, να οργανώσουν αντάρτικα. Κυρίως, για να αναγκάζονται οι Γερμανοί να διατηρούν ισχυρές δυνάμεις στις χώρες αυτές και να μην έχουν πολλές διαθέσιμες δυνάμεις, για το Ανατολικό Μέτωπο.
🔴Το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν είχε δυνάμεις για να οργανώσει αντάρτικ��, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν καν στις προτεραιότητές του:
«Ο Σιάντος και η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών δεν υπολογίζουν σοβαρά το αντάρτικο του βουνού. Ας βρίσκεται, ας υπάρχει να ακούγεται, αλλά προέχει ο αγώνας στις πόλεις. Με την κουμπούρα δεν τρώει ο λαός ψωμί, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Γραμματέας».
🔴Το μόνο στέλεχος του ΚΚΕ που είχε προσφερθεί για αντάρτικο ήταν ο (κατοπινός) Άρης Βελουχιώτης. Όχι από πατριωτισμό, αλλά από τυχοδιωκτισμό.
«Κυνηγάει πάντα τη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει εύστοχα ο Χαριτόπουλος.
🔴Και ο Σιάντος, τον έστειλε στο βουνό, για να τον... ξεφορτωθεί:
«Μπερδευόταν στα πόδια μας, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην οργάνωση και, για να τον ξεφορτωθώ, του είπα φύγε από κοντά μου και πήγαινε όπου θέλεις. Είχε την απαίτηση να βγει στο βουνό, λέει, στην περιοχή της Ρούμελης και να φτιάξει αντάρτικο. Του είπα πήγαινε στη Ρούμελη, πήγαινε όπου θέλεις, κάνε αντάρτικο, κάνε ό,τι θέλεις, μονάχα φύγε από την Αθήνα».
🔴Η ρήξη του Βελουχιώτη με το ΚΚΕ, επήλθε λόγω της διαφωνίας του με την Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945. Η άρνησή του να συμμορφωθεί, έγινε παρότι -όπως αναφέρει ο ίδιος- ειδοποιήθηκε για την «συμβουλή» των Σοβιετικών στο ΚΚΕ, να υπογράψει την Συμφωνία:
«Όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης, δια του σ. Ζήση (σσ. Γιάννης Ιωαννίδης, Ζήσης Ζωγράφος) υπάρχει σαφής παραίνεση των Ρώσσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας».
🔴Ωστόσο, στις 24 Μαρτίου 1945, έκανε το μοιραίο λάθος: έστειλε μια επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία κάλεσε το κόμ��α να αγνοήσει τις «συμβουλές» των Σοβιετικών και να ξεκινήσει νέο αντάρτικο, με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, που θα αναγκάσουν τον Στάλιν να αλλάξει την πολιτική του στο ελληνικό ζήτημα.
🔴Για το ΚΚΕ, η μη συμμόρφωση στις «συμβουλές» των Σοβιετικών και του «Μεγάλου Στάλιν», δεν ήταν ένα απλό λάθος, ήταν προδοσία. Και για την προδοσία, μία ποινή υπάρχει: ο θάνατος.
🔴Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. ��την 11η Ολομέλεια (5-10 Απριλίου), αποφασίστηκε η διαγραφή του αντιρρησία απ’ το κόμμα και η πλήρης απομόνωσή του από τις κομματικές οργανώσεις, που εκφράστηκε με την ρητή εντολή:
«Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!».
Η εντολή αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, εφόσον ειδικά στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν ήδη ριχτεί στο κυνήγι του Βελουχιώτη.
🔴Η απόφαση της διαγραφής δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα, αλλά ως «χαριστική βολή», την ημέρα που ο Βελουχιώτης ήταν περικυκλωμένος στην Μεσούντα της Άρτας και περνούσε τις τελευταίες του στιγμές. Το περιεχόμενό της, ήταν το εξής:
«Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE, ξαναζήτησε να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί».
🔴Μάλιστα, η διαπόμπευση του Βελουχιώτη, συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον λόγο του στην ΙΙΙ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14 Οκτωβρίου 1950), ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής:
«Ο Κλάρας εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το Κόμμα μπορούσε. Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε, λύγισε».
🔴Επίσης, στις 16/1/1950, όταν βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον Εμβέρ Χότζα στην Μόσχα, παρουσία του Μολότωφ, του Μαλενκώφ και άλλων ηγετικών στελεχών της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής:
«Μάταια μετατρέπουν τον Βελουχιώτη σε εθνικό ήρωα. Είναι γνωστό ότι δεν άντεξε τις συνθήκες κράτησης και αποκήρυξε τον κομμουνισμό στη φυλακή. Το λάθος μας είναι ότι τον προωθήσαμε. Είναι όμως γεγονός ότι έφυγε προς την ��ατεύθυνση της Αλβανίας, με τα στρατεύματά του, συναντήθηκε με τους Αλβανούς, στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και διεξήγαγε αγώνα ως τυχοδιώκτης που πρόδωσε το κόμμα του».
🔴Τα σχόλια, δικά σας!
Πηγές:
📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως απόρρητο, οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952».
📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Δέκα χρόνια πάλης. Συμπεράσματα - διδάγματα - καθήκοντα».
📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων».