Ο ΟΤΕ έγινε γερμανικός, η Ολυμπιακή Aegean, η Αγροτική Πειραιώς, τα αεροδρόμια γερμανικά, τα λιμάνια ξένα, τα δημόσια νοσοκομεία κ ΑΕΙ ιδιωτικά, η ΔΕΗ CVC, η ΕΥΔΑΠ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, κι εμείς, μίζεροι κ πτωχευμένοι κάτοικοι μιας χρεοκοπημένης δουλοπαροικίας, περιμένουμε ακόμη την ελπίδα.
ماذا نسمي مثل هؤلاء الأشخاص⁉️
👇
رئيسة كرواتيا التي خطبت في شعبها قائلة :
لن نقترض من البنك الدولي ولو متنا جوعا.
_ قامت ببيع (الطائرة الرئاسية) الخاصة
_ و بيع عدد ( 35 ) سيارة نوع (مرسيدس) لنقل الوزراء
_ و أودعت عوائدها لخزانة الدولة
" و رفضت بيع وتخصيص مؤسسات القطاع العام الاستراتيجية
_وخفضت راتبها الى( 30% ) ليتساوى مع متوسط مرتبات عامة الناس
_ و ألغت الضرائب على محدودي الدخل
_ و حاربت الفساد في كل دوائر الدولة
" وألغت العلاوات والحوافز للوزراء والسلك الدبلوماسي في الدولة
_ و قلصت (سفارات /وقنصليات/ وممثليات ) بلادها في الخارج للحد من الاسراف وتوفير العملة الصعبة
_ و عندما تسافر في مهامها الخارجية تحجز في رحلات الطائرات العادية ؟
Μου είπαν Γιατί κοιτάς σπίτια με 700€; Όταν έδειξα πως είναι τα σπίτια των 600€ μου είπαν Γιατί δεν πας στην επαρχία; Όταν είπα ότι με έστειλαν μετάθεση, μου είπαν να αλλάξω δουλειά κ αν δεν μου αρέσει να φύγω από τη χώρα. Εκτός απ τον ήλιο, φημιζόμαστε κ για τις συμβουλές μας
Η δήλωση του Χατζηδάκη ότι όποιου δεν του αρέσει η κατάσταση της χώρας να πάει εκεί που θεωρεί καλύτερα είναι ό, τι πιο χυδαίο έχει ειπωθεί τα τελευταία χρόνια.
Είναι ευθεία προσβολή στους γονείς που στερούνται τα παιδιά τους γιατί αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν και που τον πληρώνουν από το υστέρημά τους ενώ αυτός πολλαπλασιάζει την περιουσία του.
Αν κλέβουν τόσο ξεδιάντροπα τα ευρωπαϊκά λεφτα στα οποία υπάρχει έλεγχος, σκεφτείτε πόσο κλέβουν τα ελληνικά λεφτα, στα οποία δεν τους ελέγχει κάνεις...
15 χρόνια χάσαμε τις οικονομίες μας, την υγεία μας και μια γενιά ολόκληρη για να ξεχρεώσουμε την χρεωκοπία, για να τα τρώνε οπεκεπεδες, μετακλητοί, βύσματα, μιζαδόροι, υπουργοί κλπ και στο τέλος να το πάμε ξανά απο την αρχή..
και πάλι "μαζί τα φάγαμε" θα σας πουν, μαλάκες..
Όταν ήταν πρόεδρος ο Σαρλ ντε Γκωλ πίστευε ότι το δημόσιο χρήμα έπρεπε να είναι απολύτως απαραβίαστο.
Στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ήταν αδιανόητο το κράτος να καλύπτει ακόμη και την παραμικρή προσωπική δαπάνη.
Η σύζυγός του, Ιβόν ντε Γκωλ, κρατούσε ένα μικρό σημειωματάριο όπου κατέγραφε με σχολαστικότητα όλα τα έξοδα του νοικοκυριού: ηλεκτρικό, τρόφιμα, ρούχα, σαπούνι… τίποτα δεν αφήνονταν στην τύχη.
Κάθε μήνα, το ζευγάρι έστελνε επιταγή στο Δημόσιο Ταμείο, ώστε να αποπληρώσει αυτά τα αυστηρά ιδιωτικά έξοδα.
Μια μέρα, ο λογιστής του Μεγάρου των Ηλυσίων της επισήμανε ότι αυτό «δεν ήταν απαραίτητο».
Εκείνη απάντησε με αποφασιστικότητα:
«Ό,τι δεν είναι δημόσιο, είναι ιδιωτικό· και ό,τι είναι ιδιωτικό, είναι δική μας ευθύνη να το πληρώσουμε».
Η αυστηρότητά τους πήγαινε ακόμη πιο πέρα: τα παιδιά και τα εγγόνια τους δεν είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα επίσημα αυτοκίνητα για προσωπικές μετακινήσεις.
Ο Σαρλ ντε Γκωλ απέρριπτε τα προνόμια που συνδέονταν με τη θέση του.
Πλήρωνε ο ίδιος όλα του τα έξοδα στο Μέγαρο των Ηλυσίων - ακόμη και το σαπούνι ή τα οικογενειακά γεύματα - και είχε μάλιστα επιλέξει να παραιτηθεί από τον προεδρικό του μισθό, ζώντας αποκλειστικά από τη σύνταξη του στρατηγού.
Όταν πέθανε, δεν άφησε καμμία περιουσία· μόνο το σπίτι του στο Κολομπέ-λε-Ντεζ-Εγκλίζ, που είχε αποκτήσει πριν από τον πόλεμο.
Λέγεται μάλιστα ότι έστελνε αυθόρμητα επιταγές στο Δημόσιο κάθε φορά που υπήρχε έστω και η παραμικρή αμφιβολία ότι μια προσωπική δαπάνη είχε καλυφθεί από το κράτος.
Ένα αίσθημα ακεραιότητας και καθήκοντος που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να προκαλεί σεβασμό…
και να θυμίζει ότι το πραγματικό κύρος δεν βρίσκεται στα προνόμια, αλλά στο παράδειγμα.
πηγή: Le monde littéraire