Ich popp' mir 'ne X, sonst find' ich kein'n Schlaf
Wohin ist der kleine Junge , der ich war?
Dicka, die Wunden nehm' ich mit ins Grab
Und ich schwör', mein Testament werden Bars
annemle babam memur olduğu için yaklaşık 2 yaşımdan sonra işe giderken beni dayım ve yengeme bırakırdı.öyle erken yaşta onlarla büyümeye alışmıştım ki yengeme anne,dayıma da dede diyordum. dayım ailenin en asabisiydi,çoğu insan ondan çekinirdi.2 yaşımdan neredeyse liseye+
ne tesadüftür ki bugün kendisini “Sarısu Dede Mezarlığı” isimli mezarlıkta toprağa verdik.Bana babalık yaptığın için,her koşulda yanımda olduğun için ve beni gerçekten sevdiğin için sana minnettarım.seni asla unutmayacağım.huzurla uyu ❤️
bana yüzmeyi de o öğretti.yüzme dışında hayat hakkında da ondan çok şey öğrendim.ergenlik yıllarımda araba kazası yaptığımda ilk koşanlardan biriydi,çarptığım aracın sahibiyle konuştu olayı çözdü.Dedem ZAFER SEMERCİ 24 Haziran 2026 tarihinde vefat etti.+
annemle babamın arası pek iyi değildi ve sık çalışıyorlardı o yüzden aile aktivitemiz çok olmazdı,futbolu çok seven bi çocuktum dedem(dayım) da eski futbolcuydu.ilkokulda öğlenciyken okul başlamadan sabahları beni sahile götürürdü,beraber futbol oynardık sonra denize girerdik+