"Derdmendim yâ Resûlallah devâ ol derdime
Destgîr ol yâ Habîballah bu 'âsî mücrime
Sen şefâ'at kânı varken yalvarayım ben kime
Ben Resûl-i Kibriyâ'nın bülbül-i nâlânıyım
Mücrimim gerçi Cemâl-i Mustafâ hayrânıyım"
Dünya değişti, iyiler gitti, kötüler kaldı. Kabın dibindeki artık su gibi, hayatın bir değeri yok. Artık hakla amel edilmiyor, batıldan da vazgeçilmiyor. Böyle bir dünyada ölüm, hayattan daha kıymetli hale geliyor.