kırgınlık, kızgınlıktan daha köklü bir duygu. birine kızıyorsun. o kızgınlık, bir an esip geçen yel gibi oluyor. sonra neye kızdığını bile unutuyorsun ama kırgınlık öyle değil. seni paramparça ediyor sonra içinde yaraya dönüşüyor. yara ise ise derin ve sızılı bir şeydir, insanın canını pek fena yakar, kabuk bağlasa da yerini hep belli eder.
Bir şeyi kovalamayın, kendinizi yormayın, takıntı yapmayın, stres etmeyin. Sadece biraz sakin olun ve zamana bırakın; sürecin nihayetinde en güzel şekilde olacağına inanıp Allah’a tevekkül edin.
Rabbim her şeyi gönlümüzü ferahlatacak şekilde nasip eyle.
üzülme canımın içi. kalbin hüsrana bulanmasın. gözyaşların ipil ipil dökülmesin. bu ağrılı günleri aşacağız. elbet bizim de yazgımızı çiçekler saracak. bizim de bahçemizin yeşile döndüğü günler olacak. güneş bizim hayatımızın üzerine de doğacak. buna bütün kalbimle inanıyorum ve senin de inanmanı istiyorum. şimdi yanındayım. o günler geldiğinde, tüm bu savaş sona erdiğinde ve bizler derin bir oh çektiğimizde de yanında olacağım. güzü de baharı da beraber yaşayacağız. asla yalnız olmayacaksın. kederli kalbinden öptüm..
Ben hayatımda böyle bir seminer görmedim. Bubi tuzağı gibi yerleştirmişler geçiş anahtarlarını . Günlerdir geçemediğim bir eğitimin içinde kaldım 🤦🏻♀️
umutlanıyorsun. olacağına bütün kalbinle inanıyorsun ama olmuyor. bu olmayış senin dünyanda birtakım yıkımlara sebep oluyor. kalbin buruluyor. gönlüne bir sızı, boğazına bir yumru gelip konuyor. ama işte ne yapacaksın canımın yongası; burası dünya. insana yumrularla yaşamayı öğreten yer. hem sen de iyi biliyorsun, sınanmaklığımızı. oluşa da olmayışa da boynumuzun kıldan ince olduğunu. imtihanı sen de iyi biliyorsun. ayrılığın da kavuşmanın da kallavi bir sınanış olduğunu sen de çok iyi biliyorsun. üzülme ne olursun. geçecek hepsi. o bahar mevsimi, elbet bize de uğrayacak. o ılık meltemler bizim hayatımızın üstünde de esecek. insana dünyayı dar kılan bu günlerde de, gelecek o aydınlık günlerde de ben yanında olacağım. bunu çok iyi bildiğini biliyorum. eh, ne diyelim... şimdilik kederli kalbinden öptüm. o gün geldiğinde neşeyle dolup taşan kalbinden de öpeceğim, canımın yongası.
kendini parçalarcasına anlatmaya çalışıyorsun ama her seferinde çarpıp durduğun hep aynı duvar. hep aynı ketûmluk. bir süre sonra sen de anlatmaktan vazgeçiyorsun. ne kadar seversen sev, anlaşılmadığın her yer gurbettir sana.