adam bi ara, chpyi 46 yil sonra birinci parti yapan genel baskan olmanin heyecanıyla, icindeki cocuk hevesiyle saclari falan joleleyip jilet gibi gelip gidiyodu partiye.
bir mart sabahi her seyimizi caldilar
“Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.”
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun!
İlber Ortaylı'nın şubat ayında kaleme aldığı yazısından bir kesit:
"Pazar gecesi fenalaştım. Hasta bakıcı Sevim Hanım, Dr. Şevval Kanlı, hemşirelerden Tuğba ve Çağla hepsi birden seferber oldular. Zaman makinesine binebilsem Gazi Paşa’ya telgraf çekeceğim: Paşam, dört Türk kadını, ihtiyar moruk profesörü kurtardılar. İnkılaplar hedefine varmıştır."
bir suredir uzerimde bir neyse ya süreci var olan her seyin sonunda neyse ya deyip yok sayıyorum ama minik olaylar da değil hani aylarca uzerine dusunmem gereken konuları neyse ya diyip kapatıyorum Jüpiter falan takla atıyor sanirim