Her şey biraz fazlaydı.
İyi niyetli yaklaşımlarım, verdiğim değer, kurduğum empati, hoşgörülü anlarım ve dahası…
Ruhuma sığandan fazlasını vermeye kalktığım için yoruldum.
Suçlusu benim.
İnsan, insandan vazgeçmez.
İnsan insana yüklediği mânâdan vazgeçer.
“Farkın yokmuş kimseden…
Ben farklı bakmışım bilmeden…” der.
…ve insan insandan gider.
14 Mart 2015
Hislerini hâlâ bedenimde taşırım…
O gün, son kez tuttum ellerini,
son kez öpüp kokladım yüzünü,
son kez baktım yeşil gözlerine…
Bazen bazı anların son olduğunu bilmeden yaşarız.
Ben bilmedim, bilemedim. ❤️🩹