یهمردِ تنهای تنها وسط بیایونای گمشده، در راهِ مقصد،
که همهچیزش رو بردن،
همه رو ازش گرفتن،
جز یهمَشک آب،
که به اون زنده و امیدواره.
برای من، اون مَشکِ آب، تویی،
و روزی که این توییت رو پاک کردم، روز مرگم خواهد بود.
خیابون دولت قبلاً شان و مقامی داشت، دیسیپلینی داشت، برا خودش بالاشهری بود.
الان شده راسته جیگرکیا.
میای رد شی ازش انقدر دود دنبه و چربی میره تو چشم و دهن و دماغت، نفست میره.
@iran18189 اشتباه میکنید بهنظرم.
پیتزا علاءالدین (پدرخوانده سابق)، شرکای سابق همین دوستان در ماموت از سال ۱۳۷۰ با همین منو و مدل تقریباً دارن پیتزا و ساندویچ میدن. حداقل من خودم از حدود ۲۵ سال پیش مشتریشون بودم. البته ماموت بعد از پدرخوانده تاسیس شد، ولی کانسپت همونه و سالهاست کار کردن.
پیتزا ماموت رفتین؟
سالهاست که میرم. پیتزا امریکایی سادهی خوشمزه.
تو این دنیا انگار همهچی تغییر کرده جز ماموت.
صاحبش هنوز همون پیرمردست، کارکناش دقیقا همونا، کیفیت و اندازهی موادش، ساعتکاری، شیوهی کار... لامصب سالهاست همینه. انگار فریز شده تو زمان. برا من یچیزی بیشتر از غذاست
@melik79nik همین حرص نزدن و طمع نداشتنش بهنظرم باثباتش کرده. ینی دائما دنبال راهکار و ایده و خرکاری نیست برای پولدار شدن.
با اینکه با یکی دو ساعت بیشتر باز نگه داشتن مغازه، میتونه چند برابر بفروشه ولی نمیکنه برام جذابه.