جاویدنام زهرا نجفی، ۳۰ ساله، در شامگاه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در بلوار امامت مشهد، در جریان انقلاب شیروخورشید، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر رژیم جمهوری اسلامی کشته شد.
زهرا و همسرش پس از ۱۲ سال مخالفت خانوادهها، سرانجام در سال ۱۴۰۳ زندگی مشترک خود را آغاز کرده بودند و با امید و آرزو، خانهای در مشهد اجاره کرده و زندگی تازهشان را شروع کرده بودند. او بهتازگی نیز مادر شده بود و در حالی که رؤیای ساختن آیندهای روشن برای فرزندش را در سر داشت، زندگیاش با گلولههای حکومت پایان یافت.
در شب حادثه، آنها در بلوار امامت حضور داشتند که با شلیک گاز اشکآور ناچار شدند به سمت امامت ۲ بروند. در همانجا، از دو سو توسط چند موتورِ مسلح محاصره شدند. همسر زهرا او را در آغوش گرفت تا از او محافظت کند، اما مأموران با دو گلوله جنگی، یکی به گردن و دیگری به دست زهرا شلیک کردند.
زهرا در آغوش همسرش جان داد و کشته شد.
او نهتنها همسر، بلکه دخترداییِ همسرش نیز بود؛ عشقی که پس از سالها انتظار به وصال رسید، اما تنها مدت کوتاهی بعد، با گلولههای حکومت از هم گسسته شد.
یادش جاودان
نامش ماندگار 🖤